برهان التوحید

● برهان التوحید = بساطة الوجود الذى لاسبب له / فلسفه / عربی burhān-ut tawḥīd = bisāṭat-ul wujūd al-laḏī lā sabab-a la-h ملا شمسا، شمس الدین محمد، 1016-1098 ؟ قمری mollā šamsā, šams-od-dīn mohammad (1608-1687) این رساله از رساله های کوچک است که به شمس الدین محمد معروف به شمسای گیلانی نسبت داده شده و جز رساله دیگری او در موضوع توحید است. آغاز: بسمله اعلم ان الموجود اما ان یکون لوجوده و حقیقته علة اولافان کان له علة فهو الموجود الممکن بالذات وان لم یکن له علة فهو الموجود الواجب بالذات و لا واسطة بینهما ... انجام: فیلزم القدر المشترک الذاتی فلیلزم الترکب فی الوجود بلاسبب الذی هو الواجب بالذات و الحال انه قد ثبت بالبرهان ان الوجد بالاسبب صرف [«نگارشهای شمسای گیلانی»، ص54]