آغاز: ساز آباد خدایا دل ویرانی را ×× یامده مهربتان هیچ مسلمانی را

انجام: مکن دگر مدد زلف کافرت که قویست ×× بعهد شاه جهان باز وی سلیمانی غزل‌هایی است از آصفی هروی، عبدالرحمن جامی، مجمر...

آغاز: سکان صبح نفس را گره تواند زد

انجام: مرا دیدار باید بود با روی غیر. منتخبی است از قصاید، غزلیات، ترجیع بند، رباعیات مسدس، قطعات و ... از شاعران سده...

آغاز: بسمله ای خوشا آغاز غم پرواز عشق ×× ای خوشا انجام به ز آغاز عشق

انجام: اگر بمیرد باشد بهشت را بان ×× و گر بماند باشد مسیح را خواهر این گزیده شامل قصاید شاعر است در توحید و نعت پیامب...

آغاز: بسمله الحمدلله الاول بلا اولية و الآخر بلا آخرته ... دوست نزدیکتر از من بمن است دیوان اشعار در روضه خوانی است...

آغاز: اول دفتر بنام ایزد دانا ×× صانع و پروردگار حی توانا

انجام: مینمایی بمن ابروت که این شمشیر است ×× زلف آری به برم کاین زره داود است / سگ احسان سر کوی توام از دل و جان ×× ک...

آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. قصاید عمادی غزنوی: قد قامت القیامه کجا عشق داد باز ×× بی عشق صعب تر ز قیامت هزار بار

انجام: مال که خود نیست و گر نیز هست ×× غم چه خوری چونکه برفتت ز دست / تا نشوی برزگر آسا جلال ×× غم نخوری در طلب ملک و...

آغاز: تاجر عشقم بکف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بها

انجام: آنی که بهیچکس تو چیزی ندهی ×× صد چوب مغول خوری مویزی ندهی / سنگی که از آن روغن کنجد گیرند ×× که بر شکمت نهند ت...

آغاز: ای قاعده تازه ز دست تو کرم را ×× وی مرتبه نو ز بیان تو قلم را / از سحر بیان تو و اعجاز کف تست ×× کردست گذاریست...

انجام: چه با هم نشنیده دارید صحبت ×× بجائی که نه نیک و نه بد / ز ما یاد آرید ای وصلتان خوش ×× ز ما یاد آرید ای هجرتان...

آغاز: بدل کردم بمستی عاقبت زهد ریائی را ×× رسانیدم به آب از یمن می‌بینا و تقوا را

انجام: جانم شده گمراه و بدل مانده خیالی ×× زان سرو که می‌رفت بصد ناز خرامان شعرهای پراکنده‌ای است از شاعرانی چون: کلی...

آغاز: برو ای عاشق شوریده سرگشته سودائی شیدائی سرمست از ین عالم پر فتنه و آشوب بشو دست بحر طویل، در مدح ائمه، از نقی

آغاز: من درین شیوه از وی افزونم ×× اگر این راستت ملعونم

انجام: پای دل مانده بگل مپسندش ×× وز دو عالم بگسل پیوندش نسخه ای است بی سروته شامل مربع ترکیب ضیاء اصفهانی، مثنوی بها...

آغاز: مکن ای زبده اکوان مکان در عالم امکان ×× مکان بگذار و بالا رو بسوی مبداء اکوان

انجام: غزل خواجه علیه الرحمه غزل و قصیده و رباعی است از شعرای مختلف که از قرن 13 تا 14 به خط چند کاتب نوشته شده