آغاز: سخن خویش به بیگانه نیارم گفتن ×× گله از دوست به دشمن نه طریق ادب است

انجام: چو می‌ندیدمت از شوق بی خبر بودم ×× کنون که با تو نشستم زذوق بی خبرم درآن اشعاری از سعدی، حافظ و مولانا به چشم...

آغاز: بس فتنه که درزمین بباشد ×× از روی چو ماه آسمانت / من در تورسم به جهد هیهات ×× کز باد سبق برد عیانت

انجام: ای ساقی گلچهره زیبای همه ×× ای سرو سهی قامت رعنای همه / پر کن قدحی که راست خواهی دیدن ×× خالی به کنار این چمن...

آغاز: شنیدم از خردمندان ناصح ×× که دربغداد مردی بود صالح / ز نزدیکان درگاه خدا بود ×× ز خود بیگانه با حق آشنا بود

انجام: یا رب زکرم دری برویم بگشا ×× راهی که ره نجات باشد بنما / مستغنیم از هر دو جهان می‌گردان ×× از لطف وکرم تو مشکل...

آغاز: شبی با نوجوانی گفت پیری ×× کهن دردی کشی صافی ضمیری / چو خم صاحبدلی روشن روانی ×× دراین دیرکهن پیرمغانی

انجام: عمر و دولت عالی جاه معظم الیه برقرار و بنیان عزت وشوکت آن دیوان احسان وعنایت محکم واستوار باد سلخ شهر جمادی .....

آغاز: از من آن رندان صاحب دید را عشق است عشق ×× مفردان وادی تجرید را عشق است عشق - بر جمال شیخ استاد نقیب پیشوا

انجام: ز حرف ابن سعد از چار جانب لشکر کوفی ×× ز کین با حربه هر یک در بر شاه جهان آمد/ یکی شمشیر می‌زد دیگری شمشیر بر...

آغاز: وینه طاغیان گمراهم نکرد ×× ساقی چه خدمت کوتاهم نکرد / توم سبحاکم وهم بی سجده تو ×× قامتم خم کرد چون چوگان چو

انجام: کدامین به چشم تو آمد نکو ×× زفعل بدو نیک خود بازگو / چو بشنید شیطان زسایل سخن ×× به پاسخ گشود آن جفا جودهن شام...

آغاز: ای زلف نگار ای حبشی زاده شبرنگ ×× ای اصل تو از نوبه و ای نسل تو از زنگ

انجام: یاد ده ما را سخنهای رقیق ×× که ترا رحم آورد هان ای رفیق دیوان شعریست بدون نام شاعر حاوی چند قصیده با قافیه‌های...

آغاز: تبارک خالق بیچون تعالی ربنا الاعلی ×× حکیم و عالم قدیم و فرد بی همتا / سخن از واجبات آمد به نام حق ادا کردم ××...

انجام: هجری از پر گفتنت مقصود چیست ×× زین شکایتها که کردی سود چیست / لب ببند از این حکایت لب ببند ×× گوش کن قول حکیم...

آغاز: مکن در جسم و جان منزل که این دون است و آن والا ×× قدم زین هر دو بیرون نه نه اینجا باش و نه آنجا

انجام: ... تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح ×× همه شب منتظر مرغ سحر خوان بودم / سعدی از جور فراغت همه روز این گوید ××...

آغاز: ای بلبلان جان چونی اندر قفس تنها ×× تا چند درین تنها مانی تو تن تنها

انجام: براهل نظر حسن رخش کرد تجلی ×× خورشید سراپرده اسرار بر آمد منتخبات مفصل غزلیات است به ترتیب حرف آخر از الف تا ی...

آغاز: یا من بدأ جمالک فی کل ما بدا ×× بادا هزار جان مقدس ترا فدا ... ای مهر سپهر بی وفائی ×× بر هم زن رسم آشنایی

انجام: عاقبت بر زیر خاک است جای ما ×× نیست جز زیر زمین مأوای ما / چند پیچی چند بر طول کلام ×× مدعا را ختم کردن و السل...

آغاز: مگر این بحر بی پایان حریف درد دل گردد که دارد در جگر دریای آتش ... دارد ز راه فیض نتوان دیده امید پوشیدن که با...

انجام: چه بزم بیکران است این که نه چرخ ×× حبابی چند از دریای عشق است / برون از شهر بند عشق شهری است ×× که در هر کوچه...

آغاز: مبارکتر شب و خرم ترین روز ×× باستقبالم آمد بخت پیروز

انجام: از لطف حق مصقود در کف ×× اوقاتم اشرف الحمدلله

آغاز: مه نیسان شبیخود کرد گوی بر مه کانون ×× که گردون گشت ذره پر گرد و صحرا گشت رود خون

انجام: سخن حکمتی ای حجت زر خرد است ×× ز اتش فکرت جز زر خرد را مگذار منتخبی است نسبتاً مفصل از قصاید و غزلیات شاعران ن...

آغاز: بسمله، مگر چون من هوای آن بت نامهربان دارد

انجام: خزانه دل حافظ بزلف و خال مده ×× که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست. گزیده ای است از غزلیات وصال شیرازی و سعدی و ح...

آغاز: گفتی بتو آن مهر فروزنده چها کرد

انجام: بجان مضایقه با دوستان مکن سعدی ×× که دوستی نبود هر چه ناتمام کنند مشتمل است بر قصاید و غزلیات و مثنویات و ترجی...

آغاز: من کلام شیخ شیوخ سعدی ... ×× اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

انجام: پیچیده بروی آب دود سیهی ×× آتش بمیان <!-- page: 808 --> آب افتاده مگر. مشتمل است بر منتخباتی از غزلیات و قطعات...