آغاز: خلیل آسا در ملک تعین زن ×× نوای لا احب الآفلین زن

انجام: یکی در بارگاه آدمیت ×× خرد کم یافت راه محرمیت

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام: بگفتا کو جوانی وجمالت ××بگفت از دست شد دور از وصالت / بگفتا خم چرا شد سرو تازت ××بگفت از بار هجر جانگدازت ..

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام: بهر سو جدول از هرچشمه جاری ×× پر از آب لطافت چون [...]

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام (برابر با اثر): از این صحرا جواد خامه پی کن×× وزین سودا سواد نامه طی کن / زبان را گوشمال خاموشی ده ×× که هست از هرچه گویی خامو...

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام (برابر با اثر): از این صحرا جواد خامه پی کن×× وزین سودا سواد نامه طی کن / زبان را گوشمال خاموشی ده ×× که هست از هرچه گویی خامو...

آغاز: ... آیینه مقصودشان باد ×× در آن نور قدم مشهودشان باد

انجام: نبرده آن هوا آب و گلش را ××بژولیده نکردد سنبلش را

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام (برابر با اثر): از این صحرا جواد خامه پی کن×× وزین سودا سواد نامه طی کن / زبان را گوشمال خاموشی ده ×× که هست از هرچه گویی خامو...

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام: چراغ فکر را تابی نمانده است ×× ریاض شعر را آبی نمانده است ..

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام: زنام طوطی آسایم شکوفا ×× چو بردم نام یوسف با زلیخا

آغاز (برابر با اثر): الهی غنچه امید بگشای ×× گلی از روضه جاوید بنمای / بخندان از لب آن غنچه باغم ×× وز آن گل عطر پرور کن دماغم

انجام (برابر با اثر): از این صحرا جواد خامه پی کن×× وزین سودا سواد نامه طی کن / زبان را گوشمال خاموشی ده ×× که هست از هرچه گویی خامو...