آغاز: افتتاح مقال بنام خداوند: لله الحمد خالق متعال ×× بر خلایق رئوف بر همه حال / سبق آموز عقل راز نیوش ×× بدبستان ف...

انجام: پنجمین این که «وصف حال» منست×× قصه و غصه و ملال منست ... / دست بدگو بدامنش مرساد ×× بالنبی و آله الامجاد

آغاز: بسمله. جمیع کاینات جامع اند در توحید احد جل جلاله و کل مخلوقات ناطق اند

انجام: و منکه پیشوای مجانیم مرا با کلام عاقل چه پیشه. و السلام علی من اتبع الهدی. تم تم تم

آغاز: یکی پرسید از فرهاد مسکین ×× که ای آشفته تر از زلف شیرین

انجام: سخن کوتاه کن نوری از این پس ×× جهان را بیوفایی باشد و بس

آغاز: چه پیش آمد زمین و آسمان را ×× که بد می‌بینم احوال جهان را

انجام: زمین را درد و رنج آخرین باد (948)

آغاز: قلم تا کرد با لوح آشنایی ×× سخن در پرده بود از نارسایی / سخن آنروز مختار جهان شد ×× که دور «ثانی صاحبقران» شد

انجام: بود پر لعل از ان رو بوستانش ×× که می‌بوسند خوبان زمانش

آغاز (برابر با اثر): غذای روح بود ماده رحیق الحق ×× که رنگ او کند از دور رنگ گل رادق

آغاز (برابر با اثر): شد از فعل بدغماز چون مشک×× جهانی را دماغ آخر از آن خشک / زخشکی سرو آمد بر لب جوی ×× ز پیچ و تاب همچون شاخ آهو

آغاز: نبینم خوش زمین و آسمان را ×× به خیر آرد خدا کار جهان را

انجام (برابر با اثر): سلیم این گفتگو از عارفانست ×× گریزی از تقاضای زمانست / الهی عاقبت محمود باشد×× زمان بر اهل معنی سود باشد

آغاز: در وصف کالسکه بخار و ستایش سلطان اسلامیان پناه ... زهی جهنده فرخنده دونده ترن ×× که چون شهاب نوردد بصد شتاب تر...

انجام: ز بهر جان و تن هر دو از گزند و عنا ×× دعای مجدی و حفظ خدای بادمجن. عدد ابیات 126 بتاریخ 16 شهر محرم الحرام سنه...

آغاز (برابر با اثر): صانعی که صحن سرابستان افلاک را به گلهای شب گشای کواکب بیاراست میخواست که سواد ریاض عالم قدس را در نظر ساکنان...

انجام (برابر با اثر): سیب سمرقند با چهره زرد خود را به یکپای آویخته به معذرت این که چرا با وجود سیبش خود را سمر ساخته. القصه کشمیر ش...

آغاز (برابر با اثر): صانعی که صحن سرابستان افلاک را به گلهای شب گشای کواکب بیاراست میخواست که سواد ریاض عالم قدس را در نظر ساکنان...

انجام (برابر با اثر): سیب سمرقند با چهره زرد خود را به یکپای آویخته به معذرت این که چرا با وجود سیبش خود را سمر ساخته. القصه کشمیر ش...

آغاز: بنام پادشاه پادشاهان×× سرافرازی ده صاحب کلاهان

انجام: لباس عمرت افزون از عدد باد ×× گریبانش ازل تا دامان ابد باد

آغاز (برابر با اثر): سخن هر جا ز صنع کردگار است ×× گواه پای بر جا کوهسار است/ خصوصا کوه گردون قدر کشمیر ×× که تیغش می‌زند بر ابر شم...

آغاز (برابر با اثر): صباحی دلگشا چون روی احباب ×× گل صبح از سحاب فیض سیراب

انجام: ز نومیدی همیشه باد گریا ×× حسود جاه تو چون ابر گیلان