آغاز: دم صبح سعادت از ثنایت لوح عنوانها ×× زحمدت مطلع خورشید هر بیتی ز دیوانها

انجام: تو می گفتی که با گفتار یکسان است کردارم ×× چه سان با هستی خود نشأة ترک ماسوا کردی»، ب: مثنویات (چند مثنوی به ف...

آغاز: ... دم صبح سعادت ازثنایت لوح عنوانها ×× ز حمدت مطلع خورشید هر بیتی ز صنوانها / ... / گلاب از رنگ کل بویی دهد ز...

انجام: سیمی آن عالمی کاندر جهان ×× مبتلا گردد میان جاهلان

آغاز: بسمله، این نه خوابست این نه بیداری ×× این نه مستی است این نه هشیاری

انجام: اگر در خیمه یا در محلی تو ×× اگر بر ناقه یا در منزلی تو / مرا نزدیکتر هستی تو ازل ×× هم اندر تو دل و هم در دلی...

آغاز (برابر با اثر): پیداست سر وحدت از اعیان اما ترى ×× العكس في المرايا النفس في القوى / شد مختلف بمخرج اگر نه چه شد که هست ×× یک...

انجام: جهان بر مراد جهاندار باد ×× جهان آفرینش مدد کار باد

آغاز: باز زنجیر جنون برداشتند ×× بند بر پای خرد بگذاشتند

انجام: هر که دارد غمگساری چون خدا ×× گر غمین باشد کجا باشد روا منتخب مثنوی اوست

آغاز: بسمله، بر شاه مبارک بود این عید و بهار ×× پسرش بیمین قرین و یمنش به یسار

انجام: ور بی تو رود جهان سراسر چاه است ×× آن دست که از دامن تو کوتاه است. قسمتی از قطعات و غزلیات «نشاط» است که ظاهرا...

آغاز: بسمله بر سر کوی خرابات مقامیست مرا ×× نه غم ننگ و نه اندیشه نامیست مرا

انجام: خویش را بدنام و رسوا کرده ×× نامها در ننگ پیدا کرده (ص 36-100) شامل غزلیات و مثنویات از درج اول گنجینه اوست

آغاز (برابر با اثر): پیداست سر وحدت از اعیان اما ترى ×× العكس في المرايا النفس في القوى / شد مختلف بمخرج اگر نه چه شد که هست ×× یک...

آغاز (برابر با اثر): پیداست سر وحدت از اعیان اما ترى ×× العكس في المرايا النفس في القوى / شد مختلف بمخرج اگر نه چه شد که هست ×× یک...

انجام: کی دیده به بیندت که در دیده من ×× تو نوری و نور دیده دیدن نتوان

آغاز: ای خوشا آغاز غم پرداز عشق ×× ای خوشا انجام به ز آغاز عشق

انجام: من که دیدستم به خود ستاریت ×× کی شوم نومید از غفاریت / خلق را بستی ز غیبم چشم و گوش ×× ای خدا عیب من از خود هم...

آغاز: دوشم به وثاق آمد آن خسرو خوبان

انجام: حاکم فرمانده غلان و تکین است

آغاز: این نه خواب است نه بیداری ×× این نه مستی است نه هوشیاری

انجام: مطرب بزم است و بر کف جزوی از شعر نشاط ×× یا به چرخ امشب قرین ماهند یا شعراستی

آغاز (برابر با اثر): پیداست سر وحدت از اعیان اما ترى ×× العكس في المرايا النفس في القوى / شد مختلف بمخرج اگر نه چه شد که هست ×× یک...

انجام: ترا بس ز اول و آخر چه میجویی دگر بگذر ×× از این اسماء نا موضوع از این اشباح بی اشیاء

آغاز: آسایش دوستان در اینست

انجام: بر سر راهت چه بیقرارانند