آغاز: خداوندی که دروحدت قدیمست از همه اشیا ×× نه اندر وحدتش کثرت نه محدث را از وانها / چه گوئی از چه عالم پدید آورد...

انجام: آنچه نخواهی که ندرویش مکار ×× آنچه نخواهی که بشویش مگوی

آغاز: الهی عرض و طول عالمی را ×× توانی در دل مور آفریدن قصیده

آغاز: امشب که من از چشم نکویت مستم ×× باشد سر زلف مشکبویت دستم

انجام: ناصری را غم هجر تو چنین لال نمود. از شاعران معاصر مظفرالدین شاه و از مریدان حیران علی شاه در رباعیات خود از وی...

آغاز: رباعیات ناصر انصاری رحمه الله: مسیو تو ز پور من کناره فرما ×× میترس زاشکنجه و حبس و سرما / بس کن تو رفاقت و ره...

انجام: ظلم بی انتها بما تا کی ×× نیست طاقت بلای ناخن وی نزدیک دو هزار بیت قصیده و غزل و رباعی و مثنوی و مفردات و مقطع...

آغاز: سنبل مشکین بود بر لاله احمر ترا ×× بر صنوبر ماه و بر مه نافه اذفر ترا

انجام: ملک ملک گیر ناصر الدین ×× که ولیعهد شاه دادگر است در عنوان اشعار وی نوشته: «ناصری قاجار، اسمش امیر اصلانخان مل...

آغاز: ای بتو محتاج هر ضعیف و توانا ×× در همه اسرار نیست غیر تو دانا

انجام: باشد ثمر مهر جفا در همه عالم ×× ای کاش که ناظر به دل این تخم نکشتی غزل است به ترتیب تهجی

آغاز: دل بجوش آمد و از دیده خونبارم ریخت ×× شعله ... بر گل دستارم ریخت

انجام: ز گلبرگ لفظش صلاح تو ظاهر ×× چو عکس سکندر زروی سجنجل مشتمل است بر قصایدی در مناقب ائمه اثناعشر و غزلیات به <!...

آغاز: نماز شام که این چرخ گوهرین دولاب ×× نمود آتش خورشید را نهان در آب

انجام: به دلربائی نامی شکنج طره دوست ×× چه پرچم علم شهریار دادگر است

آغاز: جناب میرزا ابو القاسم می‌فرماید: ندن اول بت پریوش داخی بربویانه کلمز ×× مگر اول خرابه ایورن او سانوب خزانه کلم...

آغاز: آغاز مثنوی: بشنو از من این حکایت بر ملا ×× شرح جان بازان دشت کربلا / چون طلوع صبح عاشورا دمید ×× جبرئیل از جان...

انجام: پایان مثنوی: ای نثار بی نوای پر محن ×× دست تود امان فرزند حسن / تا شفیع تو شد روز جزا ×× خدمت جدش علی مرتضی

آغاز: گاه بپایها نهی از خم زلف رشته ها ×× گاه زدستها بری رشته اختیارها

انجام: ناصرالدین شه غازی ملک نیک لقا ×× ساحت روی زمین را همه فرمانفرما قسمتی است بی سرو ته در حدود هزار و پانصد بیت ا...

آغاز: غم زمانه دلم را چنان گرفته فرو ×× که ماه روزه به سر رفت و غم نرفت ازو

انجام: نسبت به کارهات که خواهد وقوع یافت ×× کار هری هر آینه چون قطره از یم است

آغاز: ز تشنگی جگرم خشک تشنه بر لب آن ×× روان تشنه ما را به جرعه ای دریاب /چه می‌دهند زلال خضر به جام جمعت

انجام: بود لازم یکدگر از کمال ×× که تا سیر سازی ره اعتدال / همه هر چه هست از عدالت بود ×× به ذوق سلیم آن حوالت بود ××...

آغاز: در پس زانوی مردی تا نشستم همچو شیر ×× در گذشتم از حجاب نفس از الطاف پیر / چون گذشتم از حجاب ظلمت و همچون خضر ×...