جواهر الاسرار و زواهر الانوار

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1118 شامل شرح دفتر دوم و سوم مثنوی می‌باشد. در انجام برگ آخر در شرح این دو بیت: «چون دری میکوفت او از سلوتی ×× عاقبت دریافت روزی خلوتی / جست از بیم عسس او شب بباغ ×× یار خود را یافت چون شمع و چراغ» چنین آمده: «لاجرم عاشق سوخته جگر در آن نفس از سر صدق و اخلاص دعای عسس میکرد و جنابک حسین حلاج جون حیات ابدی الخ»؛ بی‌کا، تا: اواسط قرن 9؛ افتادگی: آخر؛ به خط اشخاص متعدد می‌باشد و شاید نگارش یافته در زمان زندگانی شارح است؛ پشت برگ نخستین، این شرح به نام «لطائف المعنوی فی شرح المثنوی» معرفی شده و این معرفی مسلماً غلط است؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 285گ، 25سطر، اندازه: 16/5×25/5سم [ف: 3 - 363]