جنون خمریه (منتخب ترجمه)

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1147/2-طباطبائی آغاز: بسمله سپاس مر خداوندی را سزاست که انسان را در عقل و ادراک بر مثال خویش آفرید ... لاجرم فریضه ذمت خویش شناخته ... به نگارش این رساله پرداختم و به چهار باب آن را مبوب ساختم. آغاز: فدیتک یا من عن عز اوحشمة ×× و لیس له بین الکرام عدیل، ان دواعی الاخلاص و بواعث الموده و الاستیناس تقضی؛ انجام: واز امروز به بعد تا وقت و زمانی برا، تو باقی است به کار خیر مشغول شوی ... و بر جمیع بندگان مبذول دارد بی‌کا، بی‌تا؛ 7گ (59-65) [ف: 23 - 614]