جنگ

997. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3959 آغاز: سیاه است پس سحق کن باز ... آن پنبه اضافه کنی و باز ... کنی و سیاه آن را دور کنی تا جوهر شود و پی هم سیاه نشود این جوهر شدنش اکسیر است در غایت سفیدی و پاکی و ثبوت؛ انجام: عاشق بی دل کجا با خلق عالم کار دارد ×× بگذرد از هر دو عالم آنکه عشق یار دارد / کار عشق است مستی نیست در عیش است ×× بگذرد از خود پرستی آنکه با ما کار دارد مطالبی در طب، اشعاری از عراقی و قصاب و چند رباعی نیز در آن آمده است؛ خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ مهر: «عبده مبارک 1279» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 85گ، مختلف السطر، اندازه: 18×7سم [ف مخ: 2 - 630]