نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
✓
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- مؤلف (نسخه اصل)
- تاریخ کتابت:
- قرن 14
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 669 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 72 برگ • 20 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 18×22/5سم
- کاغذ و جلد:
- فرنگی • مقوا عطف پارچه
آغاز نسخه
« بسمله لاحول و لاقوه ... قال الله تعالی ... قبل از عنوان مطلب چند مقدمه بیان آنها لازم است که »
انجام نسخه
« بغیر از خدا بهیچ چیز دیگر تکیه نخواهد داشت دویم.
یادداشتهای منبری یک نفر واعظی میباشد که شامل 28 مجلس موعظه است (قرن 14) به این صورت که بعد از بسم الله خطبه منبر و یک آیه از قرآن. سپس درباره موضوعی مثلاً اعتقاد بوجود صانع که از آیات و روایات و حکایات استفاده شده در سطح عامه مردم و در آخر ذکر مصیبت شده است. هر روزی که میخواست منبری برود یکی از این مجالس را که مناسب دیده دوباره مرور میکرده که چیزی را فراموش نکرده باشد و ضمن مرور آنها را اصلاح کرده است یا مطلبی بر آنها افزوده است. در قرن چهاردهم هجری قمری اینگونه جنگها معمول و متداول بوده است و هر منبری و واعظ و روضه خوان و مداحی بتناسب فضل و معلوماتش جنگی داشته است خاص خودش که تمام سخنرانیها و منبرها و روضه هایش در آن نوشته بوده است گرچه از قدیم این امر وجود داشته است لکن نه به کثرت این دوره، که این خود در خور تحقیق و نگاشتن مقالتی مستقل است »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
مهر: حاج سید سعید
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
نسخه را کاتب به آخر نرسانده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 10 • صفحه 779 • ردیف 669
متن فنخا:
669. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 455
آغاز: بسمله لاحول و لاقوه ... قال الله تعالی ... قبل از عنوان مطلب چند مقدمه بیان آنها لازم است که؛ انجام: بغیر از خدا بهیچ چیز دیگر تکیه نخواهد داشت دویم.
یادداشتهای منبری یک نفر واعظی میباشد که شامل 28 مجلس موعظه است (قرن 14) به این صورت که بعد از بسم الله خطبه منبر و یک آیه از قرآن. سپس درباره موضوعی مثلاً اعتقاد بوجود صانع که از آیات و روایات و حکایات استفاده شده در سطح عامه مردم و در آخر ذکر مصیبت شده است. هر روزی که میخواست منبری برود یکی از این مجالس را که مناسب دیده دوباره مرور میکرده که چیزی را فراموش نکرده باشد و ضمن مرور آنها را اصلاح کرده است یا مطلبی بر آنها افزوده است. در قرن چهاردهم هجری قمری اینگونه جنگها معمول و متداول بوده است و هر منبری و واعظ و روضه خوان و مداحی بتناسب فضل و معلوماتش جنگی داشته است خاص خودش که تمام سخنرانیها و منبرها و روضه هایش در آن نوشته بوده است گرچه از قدیم این امر وجود داشته است لکن نه به کثرت این دوره، که این خود در خور تحقیق و نگاشتن مقالتی مستقل است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: مؤلف، تا: قرن 14؛ نسخه را کاتب به آخر نرسانده؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا عطف پارچه، 72گ، 20 سطر (13×17/5)، اندازه: 18×22/5سم [ف: 2 - 559]