جنگ

598. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 7883-39/263 آغاز: ناامیدم مکن از سابقه روز ازل ×× بمژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم / تو چه دانی که پس پرده که خوبست و که زشت ×× بیا کز چشم بیمارت هزاران درد بر چینم؛ انجام: در زمان آینده لاتصر بن صیغه جمع مخاطب مؤنث است از فعل نفی صحیح مجرد شامل: اشعاری از سعدی شیرازی و رحمتعلی شاه؛ قطعه‌ای از صرف اللسان؛ بندی از اوایل مختصر زبدة الحکمة ناصری در بیماری کنه کنه که تألیف حکیم طولوزن فرنگی بوده و ترجمه شده است؛ یکی دو مجلس منبری؛ مطالبی در صرف و نحو؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ جلد: مقوا عطف گالینگور قهوه‌ای، 60گ، 15 سطر، اندازه: 10/5×16/5سم [ف: 3 - 1218]