جنگ

573. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 15923 آغاز: بسمله. خداوند جهان را می ستایم ×× پی حمدش زبان را میگشایم؛ انجام: آنچه از تجربه و ضررش ×× یافتم بنده و دیدم اثرش. تحریر پذیرفت فی یوم سه‌شنبه اوسط شهر ربیع الاول در گرگان سنه هزار و دویست هشتاد سه سنه 1283. شامل: سبب ورود معانی به طریق حکایت و بیان صور وحدانی، مستحضر علم صرف این گفت، ضابط نحو این تکلم کرد، چنین گفت وحدانی، مستحضر علم صرف این گفت، ضابط نحو این تکلم کرد، چنین گفت دانای فن معانی، مستحضر علم حکمت این گفت، صاحب طب این سخن آغاز کرد، چنین فرمود دانای ریاضی، گفتار دانای علم شرعیات، سلسله سابقه پیوستن و مرسله لاحقه بر بقه اش بستن، صورت مجلس آن جمع در تفرید بی بدل و نمودن مرقومات هیکل، تتمه حکایات در تقبل میثاقات و باز نمودن آثار وفا به عهد وثوق به آن و سعادت موانستش یافتن به‌حسن ملاقات، وقوع انتقال و به مشاهده حالات عجیبه به عجب در حالت صاحب کمال، حرز مشتمل بر اسم اعظم و مخبر مسمای علیم اعلم و همچنین شامل مطالبی درباره اکسیر و کیمیا نیز می‌باشد. نسخه‌ای با همین آغاز و انجام و با عنوان «کیمیا» در کتابخانه ملک (425/9) موجود است؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: 1283ق، جا: گرگان؛ انتقالی از سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: مقوایی با روکش کاغذی نخودی، 19گ (28پ-46پ)، 16سطر (7/5×14)، اندازه: 17/5×21/5سم [رایانه]