جنگ

102. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5232-26/112 آغاز: اندران روزی که از فتح قریضه بازگشت ×× در بیابانی رسید و کرد لشکر را مکان / بود گرمای عظیم و آب در منزل نبود ×× شاه مردان را نبی گفت ای امیرمؤمنان؛ انجام: اما بدکردار چون بنده گریخته باشد که وی را بگیرند ... پیش خداوندش ... جنگی است که در قرن یازدهم هجری در هند ترتیب داده شده، در آن اشعاری از شعرای پارسی گوی جمع شده و پس از آن مطالبی به نثر از بزرگان عرفان به فارسی به صورت پراکنده نقل شده است. اسامی شاعرانی که شعرشان در این جنگ آمده عبارت‌اند از: نظم غزای حضرت امیرالمؤمنین (ع) با جنیان از شاعری با تخلص آتشی شاپور، والهى، ملک قمی، نادم گیلانی، میرزا بسطام، میرزا قلی میلی، عصمت وحشی کاشی، شانی، درکی، ساقی نامه مرشد طلبا در مدح اعتماد الدوله، نصیرا، نوعی، رکنا، حاجی میرزای خراسانی، بابا فغانی، ساقی نامه ابراهیم حسین دبوی، اثری قمی، فصیح الدین انصاری، محوی، قاضی نور، حکیم حاذق، سید حسین غزنوی فغفور، آخوند ملایوسف قراباغی، موسوی نورالحق دهلوی، رکن الدین صاین، شیخ ابوالقاسم کازرانی، مثنوی مفصلی که برای یکی از شاهان سروده شده با تخلص شاهی کلمات مشایخ عرفان به فارسی از جمله مطالبی از ترجمه عوارف شیخ محمد کازرونی؛ خط: نستعلیق، کا: بخشی از جنگ غفور بن محمد شفیع، تا: سه‌شنبه 27 رجب 1055ق، جا: بندر مخا؛ جلد: تیماج مشکی، 116گ، 18 سطر، اندازه: 16×23سم [ف: 3 - 1307]