جنگ

139. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4191 مطالب مختلف در کلام و خبر و تفسیر و ادب و فلسفه و تاریخ از علامه خوانساری در علم الله به عربی، نظم و نثر از محمد بن محمد صدرالدین رضوی، صاحب شرح الوافیة، و نامه ابوسعید و پاسخ ابن سینا: «ایها العالم وفقک الله لما ینبغی ...»، بیشتر از ثعالبی بهره برده است و آثار نظم و نثر ادبای قدیم ایرانی و عربی بسیار در آن آمده، از قصائد العقیان هم در آن است، و از دمیة القصر، و از اخلاق ناصری و تاریخ وصاف، بحر طویل میرزا محمد مهدی به‌فارسی در آخر. خط عبدالعلی مورخ 1230 در آخر هست و گویا گردآورنده مجموعه باشد؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12-13؛ راسته و چلیپا، سرلوح بسیار زیبا، کمند زرین، مجدول زرین؛ مهر: العبد محمد بدیع؛ یادداشت به نام عبدالعلی به تاریخ 1230؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 337گ، اندازه: 16×29 [ف: 11 - 195]