جنگ

69. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2117 شامل: چند بیت شعر فارسی (ص1)؛ اقوالی از بزرگان درباره مسائل مختلف به زبان عربی (2)؛ قولی از یکی از صوفیان درباره دل اهل تصوف و غیر اهل تصوف از دانایان (3-4)؛ اقوالی از بزرگان متصوف و ذکر حال آن‌ها (5-7)؛ مطالبی است در احادیث و پاره‌ای از وقایع تاریخی فراهم آمده از کتب عیون اخبار الرضا و کتاب روضه (7-18)؛ پس از بیان داستانی آمده: «کتب فی سنة اربع و ثمانین بعد الالف» که این تاریخ تاریخ کتاب نسخه را نیز به‌دست می‌دهد (19)؛ قولی از ارسطو (20)؛ اشعاری از عطار و کمال الدین اسماعیل و مغربی (21-41)؛ اقوالی از ابن عربی در فصوص و شیخ بهائی و پاره‌ای از بزرگان اسلام در تزکیه نفس و عبادت الهی (42-44)؛ کیفیت خلقت اعضای آدمی و بیان منافع و خاصیت هر عضو انسانی (45-56)؛ مطالبی از شرح فصوص داود قیصری (58-64)؛ قولی از غزالی آمده (65)؛ مطالبی از ابن سینا درباره نفس و از ملاصدرا درباره واجب الوجود و ممکن الوجود به نقل از رساله عرشیه (66-67)؛ اشعاری به فارسی و سپس اقوالی از خاتون آبادی در اربعین و محقق طوسی و شیخ الرئیس و ارسطو و شیخ طبرسی (69-74)؛ مطالبی به شرح زیر (شماره این صفحات قهقرائی است): بحثی در وحدت وجود به قلم شیخ حسین بن ابراهیم تنکابنی و رد عقاید صوفیان در این باره به نثر عربی (95-88)؛ قولی در جبر و اختیار و سپس نظر فارابی در مسأله جواهر (88)؛ قول شیخ بهائی در دعای هلال مبنی بر عدم فرق بین ماه و سایر کواکب (87)؛ چند بیت شعر و قول شیخ بهائی مبنی بر این که رضی الدین علی بن طاوس را کتابی است به نام «فرح الهموم فی معرفة الحلال و الحرام من علم النجوم» مبنی بر دلالت بعضی علامات بر وقوع حوادثی در این عالم (85)؛ اقوالی از محمد باقر مجلسی از کتاب عین الحیات؛ قولی طبی از شرح نفیسی و چند قول فلسفی از مواقف عضدیه و شرح مواقف (شرح آن) (83-82)؛ قولی از قاضی عضد از شرح مواقف (82)؛ خبری از معصومی با نام راویان آن (81)؛ چند قطعه شعر از مثنوی (78-76)؛ خطبه‌ای از پیغمبر (96)؛ نهی از تسمیه حضرت صاحب و مسأله براء (97)؛ فصی در حکمة الهیة در کلمه آدمیت (100)؛ نقل قولی از داود قیصری در ماهیت زمان (109-103)؛ داستانی از حسین حلاج و علی بن سهل صوفی (109)؛ چندین آیه و سپس قولی در این که وجود واجب عین ذات است و واجب عین وجود است (124-112)؛ شرح قصه معراج به‌نقل از کیمیای سعادت غزالی (133-126) (قهقراء)؛ بیان نظر باقی در خلق اعمال و توضیح آرائی که راجع به جبر و تفویض و اختیار است (134-135)؛ نوشته‌ای از میر سید شریف در بیان معنی غایت و فایده و غرض (136)؛ ابیاتی از حکیم سنائی (140-137)؛ رساله‌ای از دوانی درباره افعال عباد (145-141)؛ رساله سه مرقع یوسفی از تصانیف شیخ سعد الدین حموی (146-145)؛ مناجاتی (150-147)؛ رساله‌ای در توکل (152-151)؛ قول میر سید شریف جرجانی در الطرق الی الله بعدد نفوس الخلایق (152-155)؛ چند قطعه شعر عربی و فارسی از منصور حلاج و یحیی بن صاعد و کمال الدین اسماعیل (157-156)؛ مکتوبی از کمال الدین عبدالرزاق به شیخ رکن الدین علاء الدوله سمنانی و جواب شیخ رکن الدین علاء الدوله به اضافه بعضی مطالب اضافی و چند شعر از صائب و دیگران (174-157)؛ قولی از امام فخر رازی در مجالست با عالمان و از خلیل بن احمد در اصناف مردمان و قولی از ابن بابویه (190)؛ اقوال مختلفی درباره پاره‌ای از حوادث دینی چون خروج دجال و نیز پاره‌ای از مسائل دینی (189-178)؛ نقل قولی از شیخ طوسی و چند فصل در چندین مطلب دینی (177-175)؛ چند حکایت و اقوالی از ابن بابویه و خواجه نصیر در اخلاق ناصری و بعضی از ائمه اطهار و امام حسن عسکری (191-199)؛ قولی از شرح میبدی (141)؛ قولی از خواجه نصیر الدین طوسی در اخلاق ناصری راجع به حکمت نظری و بلوغ انسان درادراک آن (226-225)؛ اخباری راجع به حضرت علی بن موسی الرضا به فارسی (223)؛ مطالبی از مجلس اول کتاب امالی (222-221)؛ اسئله و اجوبه شیخ صفی الدین رحمة الله (221-213)، در این اسئله و اجوبه از شیخ صفی الدین بزرگانی چند سوالاتی در مسائل تصوف می‌کنند و پاسخی از ایشان می‌شنوند و این پاسخ‌ها حکایت از تبحر شیخ در مسائل تصوف می‌کند؛ اقوالی از کلینی (212-213)؛ مطالبی از کتاب عیون اخبار رضا (ع) به عربی (204-212)؛ مطالبی از عیون اخبار الرضا به فارسی به نقل حلیة المتقین محمد باقر مجلسی و قولی از خواجه نصیر الدین طوسی در اخلاق ناصری و اشعاری از مولانا (200-204)؛ مطالب مختلفی به خط حمایلی و پراکنده از نهایه ابن اثیر و بیان بعضی اخبار و مطالبی راجع به ارث و راجع به نماز و برهان اثبات هیولی (232-226)؛ مطلبی راجع به عشق (287)؛ چند سوره قرآنی آمده (284-286)؛ قطعاتی از سعدی و فردوسی و مولانا هاتفی و مطالبی عرفانی (280-281)؛ اسماء الله و اخباری چند با حفظ راویان آن و شعری از مغربی (276-279)؛ قطعاتی شعر از عرفی و مولانا و شاعری دیگر (276)؛ رساله‌ای از سلیمان جیلانی به فارسی در اثبات هیولی (271-275)؛ اشعاری چند با تقطیع عروضی آن‌ها (266)؛ یک نامه به اضافه قولی از امام فخر در نفی هیولی (267)؛ نقل قولی از کتاب روضة الصفا (268)؛ بیان شبهات در کلمه شهادت (270)؛ مطالبی در بیان معنی بعضی آیات قرآنی و سپس بیان فرق وضع عام موضوع و اقسام اشتقاق و اقسام علاقه مشابهت و در بیان وضع عام موضوع له خاص و بالعکس در رساله حرفیه میرسید شریف (251-254)؛ نامه‌ای از خسرو پرویز و قولی از سوفسطائیان و فصلی در فضیلت حکمت و اقوالی از ارسطاطالیس و قولی از شیخ الرئیس در رساله الطیره و فرق بین وهم و رای و جزم و قولی درباره زمان و سواد نامه‌هایی از احمد گیلانی بخاری و قولی درباره روح و مفارقت آن از بدن نقل قولی از شیخ صدوق؛ مطالبی در صلاة رغائب و این که آب مناسب با برودت زمین است نه رطوبت (250)؛ مطالبی از شیخ بهائی و شرح لمعه و میر محمد باقر رضوی و میر حسن قائنی و احادیثی از صحاح و نهایة و اقوالی از کشاف در توضیح آیاتی چند از قرآن (238-249)؛ مطالبی از کشاف و احادیثی از کلینی و قولی از شیخ در شفا و سپس چندین تجزیه و ترکیب نحوی (237)؛ چند لغز (236-234)؛ اقوالی از ابن بابویه در مطالب مختلفی مذهبی (294-300)؛ اقوالی از ابن جمهور (288-292)؛ قول ابن کمونه درباره اتحاد نفس با صورت معقوله و در ضمن اقوالی چند از بزرگان فلسفه من جمله شیخ الرئیس (302-303)؛ حقیقت نوعیه انسان از ابن کمونه و قبول استعداد او و سپس قولی از شرح فصوص الحکم (304)؛ قصیده معروف «بانت سعاد» حسان که به‌دست سلیمان بن محمد جیلانی تنکابنی تحریر یافته (310-305)؛ تفسیر بسمله و سوره الحمد که به‌وسیله سلیمان بن محمد جیلانی تنکابنی در 1087ق تالیف و کتابت شده است (314-311)؛ سؤال و جوابی بین قاضی عضدالدین و جاربردی درباره فرق بین دو عبارت: «فاتوا بسورة كائنة من مثل ما نزلنا» و «فاتوا من مثل ما نزلنا بسورة» که این دو عبارت حاصل از قول صاحب کشاف است درباره آیة «فاتوا بسورة من مثله» (315-319)؛ رساله «حل ما لا ینحل» دامغانی در باره آیه «فاتوا بسورة من مثله» (319-324)؛ چند آیه درباره واحدیت خدا و درباره علم حضوری و چگونگی تکوین آن از عبدالغفار (325-328)؛ دعای احتجاب و طریق خواندن آن (329-330)؛ در بیان اشکال طفره و مسائل راجع به‌آن (331-332)؛ بحثی راجع به غرض واجب الوجود از خلق ممکنات و سپس قولی از محقق دوانی و بعضی اقوال راجع به لغات و اشعاری از عرفی و نقل قول از فاضل سمرقندی در این که واجب الوجود واحد است (333-339)؛ شرح دعای جوشن کبیر (341-345)؛ قولی از شیخ الرئیس در شفا در ابطال تناسخ (346)؛ دعای جوشن کبیر به قلم سلیمان بن محمد جیلانی تنکابنی (347-362)؛ بحث درباره صورت جسمیه که اتصال است و با بطلان صورت نوعیه مقترن به آن باطل می‌شود و مطالبی درباره خواب و بعد درباره کرامت صوفیه و بعد در ابطال جزء لایتجزی و پس از آن در دفع شبهات وارده بر تعریف خرقه (362-368)؛ مطالبی در علم باری که او عالم به کل اشیاء و به جزئیات آن می‌باشد و بعد چند مطلب مختصر فلسفی درباره علم نفس و جسم و درباره فرق بین اراده و غرض و غرض و دواعی از تعلیقات شفا (366)؛ بیان علم واجب الوجود به اشیاء و به ذات خود (367)؛ قولی از قبسات میرداماد درباره وجود (368-367)؛ حدیث قدسی «الصوم لی و انا اجزی به» (369)؛ مطلبی چند درباره «نیة المومن خیر من عمله و نیة الکافر شر من عمله» و چند حدیث دیگر و نیز مطلبی درباره «اجناس و انواع» نزد منطقیان (370)؛ تعلیقه‌ای از تعلیقات شفا درباره «ان العالم انما یصیر مضافاً» و شعری از محقق طوسی (371-372)؛ اشعاری درباره خداوند (373)؛ قولی درباره ترکیب جسم از اجزاء لایتجزی (374)؛ قولی راجع به معراج (375)؛ قول متاخرون در این که «وجود شیء الاخر فی الخارج لا یقتضی وجود الثابت فیه» از محقق دوانی (376)؛ دو قول یکی از خواجه نصیر الدین طوسی درباره آنچه جلب رزق می‌کند و دیگری از ملا عبدالله یزدی در باره ذکر نام مؤلف در ابتدای کتاب (377)؛ چند شعر (378)؛ قولی از آخوند ملا محمد کاظم تنکابنی و چند نفر دیگر راجع به فلک و عدم خرق و التیام (379)؛ دعائی مبدو به «الهی کم من عدو انتقضی علی سیف عداوته» (380-382)؛ متنی به عربی در منقبت شاه وقت که متأسفانه نام او نیامده است (388-387)؛ مطالب پراکنده درباره مباحث فلسفی و ریاضی و شعر و نسخه‌های پزشکی (386-384)؛ اقوالی پراکنده درباره مسائل فقهی و فلسفی از استبصار و قبسات و مختلف الشیعه و اشعاری از نصاب و آیاتی از قرآن و فصلی در بیان مدت خلقت عالم تا آدم و از آدم تا ظهور خاتم و پاره‌ای مسائل نحوی و صرفی (400-388)؛ مباحثی درباره فعل رافع فاعل و تقدیر فعل به‌جای خبر و دعائی از کتاب اغاثة الداعی (401)؛ طریقه قرائت سوره یس (402)؛ علاج صداع دموی (403)؛ دوای تسهیل صفراء (404)؛ تفسیر قل هو الله احد از محقق طوسی و قولی از ملا شمساء گیلانی (405)؛ رأی محقق طوسی در باره مماثل واجب الوجود (406)؛ در تفسیر سوره و العصر (407)؛ امتناع قابلیت تقسیم جسم تا غیر النهایه و حکم ملح گردیدن کلب (408)؛ رساله‌ای درباره اثبات حدوث العالم به قلم شیخ حسین بن ابراهیم تنکابنی (409-413)؛ قولی درباره مقتضی الحال و شعری از فیاض و قولی از ابن حاجب در کافیه در امکان حذف فعل تاکیدی (413)؛ قولی از رساله موسومه به جوهر فرد در ابطال ترکیب جسم (414)؛ تعدادی تاریخ وفات از بزرگان اسلامی (415)؛ اقوالی درباره فاعلیة صورت در غیر مادّت‌ها و نیز بحثی در باره «جهت» (416)؛ قولی از شارح قوشجی در ابطال خلاء و بحثی در حرکت (417)؛ نامه مسیلمه کذاب به پیغمبر (418)؛ کلمات فلسفی از صدر الدین شیرازی درباره جزئی و تشخصه (419-421)؛ تفسیر پاره‌ای از آیات قرآنی (421)؛ آیه «فدنی» و نیز قولی از امام فخر رازی به موافقت معتزله در ترجیح ملک از بشر (422)؛ اقوالی از حیوة الحیوان و کتاب ادب الکاتب (423)؛ عدم فحشاء یوسف (424)؛ اقوالی از میر سید شریف درباره پاره‌ای از احادیث و قولی از ابن طاووس در «الدروع الواقیه» (425-426)؛ قولی از محقق دوانی درباره مغناطیس به نقل از انموذج و از کتاب الدوام و عدة الداعی (426)؛ دو داستان از شیخ بهائی در کشکول (427)؛ قولی از میر سید شریف در مبحث علم از شرح مواقف و قولی از زمخشری و ابیاتی از مثنوی مولانا و نیز اسامی انسان از کشکول و نیز از تاریخ ابن زهره اندلسی و قولی درباره خدمت ابویزید بسطامی ابا عبداله جعفر بن محمد صادق را (428)؛ شرح حال شاعر معروف به دیک الجن مسمی به عبدالسلام و نیز صورت نامه یعقوب به یوسف (ع) (430)؛ اقوالی چند از کتاب کشکول در مسائل مختلفه (431-437)؛ اشعاری از سبحة الابرار جامی (438)؛ وقایع تاریخی و اقوال فلسفی و مذهبی به نقل از کتاب کشکول شیخ بهائی (439-449)؛ اشعاری از سلیمان درباره مساحات هندسی اجسام (450)؛ قولی از صاحب کشکول و نیز تاریخ ملوک اسماعیلیان در قلعه الموت (451)؛ اشعاری از جامی و سلیمان نام اولی در ذکر داستانی عرفانی و ثانی درباره مباحث نحوی (452)؛ مطالبی متعدد از کتاب کشکول که این کتاب هم به نقل از سایر کتب آن‌ها را آورده است (454-464)؛ قولی در معاد جسمانی و ربیع الابرار و لغزی در عدد و چند شعر درباره مثلث و اندازه آن به اضافه معنی چند لغت از کنز الغات (465-466)؛ قولی از شرح المطالع در اغلاط واقع در قضیه و نیز قولی از ابن الجوزی در حوادث سال 604 و قولی از زمخشری در طعن قراءة ابن عامر (468-467)؛ سواد کتابت غیاث الدین منصور به احمد جیلانی و نیز در اعراب «ليحق الحق و يبطل الباطل» از کشاف (471)؛ تفسیر «بشنو از نی» مولانا (473-478)؛ تفسیر آیه «و لو جعلناه» (478)؛ اقوالی از کشاف و از فخر الدین بن علامه حلی و شرح حكمة العین و از علامه در قواعد و در آخر رباعی از مولانا جامی (479-481)؛ حل و عقدی در قول شک کنندگان راجع به عدم عالم در دهر قبل از وجودش (482)؛ اقوالی از کشاف و شیخ در تعلیقات نهایه و نیز در طریق ختم سوره یا ایها المزمل و قولی از جامی درباره این بیت: مارا بجفا کشته پشیمان شده باشی ×× خون دل ما ریخته حیران شده باشی (483-485)؛ قطعه شعری از شاه سنجر به ابن سینا (؟) و از ابن سینا به شاه سنجر (486)؛ یافتن عددی که به صورت لغز آمده (487)؛ لغزی از عبدالصمد حارثی عاملی و تفسیر اسامی حکماء یونانی و قولی از شیخ بهاء الدین عاملی (500)؛ رساله‌ای از شیخ نجم الدین کبری در بیان طریق الشطار (495-498)؛ قولی از ارباب نظر درباره مراتب وجود (495-494)؛ قول امیر المؤمنین علی بن ابی طالب در خواندن دوازده لغت سریانی از تورات و تعبیر آن به عربی (493)؛ مجلس بیست و دوم «در افکار بدیعه و ازمنه ثلاثه» (492)؛ قولی از ارسطو و محقق دوانی (491)؛ قطعه‌ای شعر برای شاه وقت (490-489)؛ مطالبی از مقدمه کتاب درج اللالی در بیان احادیث مرویه از پیغمبر و تفسیر آن‌ها (501-520)؛ رساله‌ای موسوم به عوالی اللالی در بیان احادیث دینی و مروی در مذهب شیعه امامیه و این که این کتاب برای شیخ ربیع بن جمعة الغزی خوانده شد و او آن را امضاء کرده است (521-522)؛ مباحثی درباره ماهیت (523-525)؛ رساله‌ای حاوی سؤالاتی که «سلطان سعید مغفور امیر زاده اعظم اسکندر» از میر سید شریف جرجانی کرده است در هفت مورد راجع به خدا و وجود روح و دوزخ و معراج و جواب‌هایی که میر سید شریف به او داده است کتابت آن به سال 1083 ق اتفاق می‌افتد با خطی نسخ بسیار زیبا (527-540)؛ افاداتی از مولانا رجب علی تبریزی مشتمل بر یک مقدمه و پنج مطلب و یک خاتمه و در این مقدمه و مطالب و خاتمه مباحث مختلف وجود بحث می‌شود (545-541)؛ شرح و خبری از امام محمد باقر به نقل محمد بن ابراهیم (546-549)؛ مطالب گوناگونی راجع به وقایع تاریخی و فقهی و حدیثی و تفسیری و شعر و فلسفی که از اقوال بزرگان و فضلای اسلامی جمع آوری شده است و در ذیل بعضی از آن‌ها امضای جمع آوری کننده آمده (550-566)؛ اقوالی چند از کتاب شرح اشارات و محاکمات و شرح مطالع (567-569)؛ مباحث مختلفی در مسائل نحوی و قرآنی و ادعیه (570-571)؛ مقامه گونه‌ای به فارسی که حاوی مسافرت نویسنده آن به اصفهان و به خدمت شاه وقت رسیدن او می‌باشد (572-573)؛ مطالبی فلسفی و ادبی عرفانی و منطقی به خط حمایلی به نقل از کتب معروف در این مباحث به اضافه اشعاری عرفانی و فارسی و اخباری چند از بعض کتب خبری (574-602)؛ سؤالی از میرداماد درباره معنی کلام شیخ الاشراق «دفع الله فی السفر و قضی الی الروح الا من لمجیب دعوة ...» (603-605)؛ حدیثی از صالح بن عیسی بن احمد بن محمد العجلی درباره «لا اله الا الله حقاً حقاً ...» با ذکر نام راویان حدیث (605)؛ دعایی از اوراد مختصه به صبح (606)؛ صورت نامه‌ای از شیخ بهائی به میرزا ابراهیم همدانی (607)؛ نقل قولی از میر سید شریف در حاشیه مطول (608)؛ قولی از کتاب حیوة الحیوان (609)؛ دعایی از مهدی (ع) (610-611)؛ اسانید خرقه شاه نعمة الله ولی و رساله‌ای در بیان فقر از شاه نعمت الله (612)؛ نقل قولی از کتاب شرح اشارات خواجه طوسی در مقامات عارفین (614-615)؛ اشعاری از حلاج و دیگر صوفیان به زبان عربی (616)؛ ادعیه‌ای از عارفان در وقت صباح (617-626)؛ مناجات امیر المومنین (627-631)؛ زیارت اثنی عشریه از بهاء الدین محمد عاملی (632)؛ دعای سمات (634-638)؛ قول شیخ الرئیس در تفسیر آیه «استوی الی السماء و هی دخان» (639)؛ رساله‌ای موسوم به وجیزه در علم درایه حاوی یک مقدمه و شش فصل و یک خاتمه و در آن از حدیث و رجال حدیث و ضبط و کتابت حدیث بحث می‌شود (640-644)؛ مطالبی در بیان معنی قضا و قدر و فرق بین آن دو تا (644-646)؛ قولی از میر سید شریف در حاشیه مطول در معنی «زید موجود فی الخارج قولا مطابقا للواقع» (646)؛ قولی از ابوعبدالله محمد الانصاری به عربی درباره اعاریض و زحافات و زحاف الحشو (647-649)؛ آیاتی از قرآن و دستور قرائت آن به وجهی که ضمن آن دعا مستجاب شده (650-655)؛ قولی از شیخ حسین بن ابراهیم تنکابنی درباره وحدت وجود متأسفانه رساله به پایان نرفته است (656)؛ نقلی از خط شهید در تعداد انبیاء (658)؛ مطالبی از شرح نواقص درباره پاره‌ای از مسائل تصوف (659-666)؛ نود و نه نام از خدای تعالی (668)؛ ابن محمد شمسا جیلانی آنچه را که بین نوم و یقظه خداوند به او نشان داده بیان می‌کند (670-672)؛ برهانی بر عدم نقطه بی نهایت (672-674)؛ اشعاری از امیر المؤمنین (674-675)؛ صورت لغاتی در معانی عرفانی و تصوف (675)؛ فرق بین برهان سلمی و ترسی (676)؛ طالع مولود حضرت رسول الله (677)؛ ابیاتی به عربی و فارسی (678-679)؛ مطالبی عرفانی (680-681)؛ مطالبی از جامع الاخبار حلی (681-683)؛ رساله‌ای ناتمام به زبان عربی در خواص حروف (683-685). توضیح: در وقت معرفی مطالب گاه شماره‌های صفحه به شکل قهقرائی در نظر گرفته شده است؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: سلیمان بن محمد جیلانی، تا: ظاهراً 1081ق؛ به خط حمایلی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 343گ، 28سطر، اندازه: 12/5×24سم [ف: 5-150]