جَنگ

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16954 آغاز: ای نادر مجموعه انشای سخن/ گل‌های کلام ... ن گلشن/ افروخته از سواد او عارض حور/ دل سوخته از سواد او مشک ختن/ این نه مجموعه ایست بل مجمعی است از الفاظ و معانی رنگین؛ انجام: مولانا بیدل: قصد شکار داری با اتفاق بس[تن]/ عزمی درست باید تا می‌کشد ع[نانت] مجموعه‌ای است از منثور و منظوم به زبان فارسی و ترکی که پس از پراکندگی اوراق، جابجا صحافی شده از جمله مطالب این جنگ: منشآت شامل: دیباچه، توبه نامچه کربلایی اسماعیل الموسوی، توبه نامچه کربلایی محمد معصوم، آزادنامچه میرزا طاهر وجید بجهه غلام خود، متن آزادنامه‌ای دیگر، وصیت نامچه، وصیت نامچه‌ای دیگر، مراسله، جواب که میرزا معین نصر نوشته، مراسله، به ارباب عارفین نوشته، به صدر معظم نوشته، عریضه به وزیر، در باب قلم، به تعزیت نویسند، در باب رسیدن نارنج و ترنج ماهی و طلب خوارج نوشته‌اند، رقعه که به حسین بیک منشی نوشته شد، رقعه که میرزا محسن مشهور به قاضی زاده در طلب جمعی از دوستان به ضیافت یکی از طالبان علمان نوشته، دیباچه نامچه پادشاه، نامه که در جواب عبدالعزیز خان والی کشان نوشته، به یاران نویسند، به نازنینان نویسند، به خیاط نویسند، به حداد نویسند، به بزاز نویسند، رقعه که میرزا محمد شفیع سلمه الله نایب الصداره قزوین به‌جهت میرزا محمد نصیر حفظه الله نوشته‌اند، مرحوم میرزا صایبا در تورق شراب فرموده‌اند، عقدنامچه، دیباچه شاه بندری رقم آقا محمد خان اصفهانی، منشآت میرزا حسین، مراسله، به معلم نویسند، به بزرگ نویسند، بهارنامه، به ضعیفه نویسند، به حکما نویسند، به غازیان نویسند، به طبیب نوشته‌اند، جواب سئوالات گلشن خیالات میرزا طاهر نصیرآبادی، به دوستان نویسند، من منشآت در طلب اسطرلاب نوشته‌اند، در خصوص بی‌وفایی نوشته، مکتوب میرزا امین، در طلب سیر باغ نوشته شده، به یکی از دوستان به ظرافت نوشته شد، در احوالات جوانی که دیده‌اند، بهشت نامچه دوستی نوشته‌اند، مراسله که به دراویش اهل عرفان نویسند، در مصیبت و سوگواری نوشته شد، رقعه که به میرزا یوسف مازندرانی نوشته شده، منشآت مرغوب که حریفی به حریفی نوشته، مکتوب معقول در لباس نامعقول، وقوف نامه، اظهارنامه، اظهار تمنا، پروانه نامه، نیکی از معشوق نوشته‌اند، از شکایت به معشوق نوشته‌اند، در ابراز نیاز عاشق به معشوق و جواب آن مولانا ظهور فرماید، مراسله که عربی ندارد، انشایی که در باب تعریف سخن از برای دیباچه این منشآت نگاشته، چند دیباچه دیگر، دو دعا برای رفع دین و یک غزل با مطلع: هر که به کف طره نگار ندارد ×× همچو من آشفته روزگار ندارد، غزلی از میرزا تقی به مطلع: تو به تدبیر جوانی دل این پیر ببردی/ دل آن تازه جوان را به چه تدبیر ببردی، غزلی از بیخود اصفهانی با مطلع: می‌ترسم آن زمان که به زلفت خم اوفتد/ یکباره کار عالمیان درهم اوفتد، سه غزل از صائب، غزلی از صفای قزوینی با مطلع: «تو بدان زلف سمن سا دل این پیر ببستی ×× خود مگر شیر گرفتی که به زنجیر ببستی» و دو غزل دیگر یکی از سعدی و دیگری از یغما به خطی متفاوت، بخشی از دیوان ترکی نوایی (به احتمال نظام الدین امیر علی شیر نوایی جغتایی متوفای 906ق)، از جمله ترجیع بند با مطلع: «گیتور ساقی اول می‌که صبح الست ×× انینگ نشأسی دین گونگول ایردی مست»، و بند ترجیع: «خرابات ارا گیردیم آشفته حال ×× می‌ایستارگا ایلکیمدا سینغان سفال» و چندین غزل و قصیده ترکی؛ خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ 210ص، اندازه: 18×22سم [ف: 47/1 - 79]