الجمع بين التفسير و التأويل

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 9749 آغاز: الحمدلله الذی انزل على عبده محمد صلى الله علیه و سلم الکتاب لقن عباده حمده على اجزل النعم و هو انزل الکتاب الذی به نجاتهم و به اخرجهم من الظلمات الى النور و ينتظم صلاح المعاش و المعاد علی محمد صلى الله علیه و سلم و خصه صلى الله علیه و سلم بالذكر لان انزال القرآن علیه کان نعمه علیه علی الخصوص و على سایر الناس على العموم. قال العلماء نزه نفسه فی اول سبحان عما لا ینبغى و هو اشارة الى کونه کاملا فی ذاته و حمد نفسه فی اول هذه السوره و هو اشارة الى کونه مکملا لغیره؛ انجام: فینبغى ان تعرف مکایده و استعن بالله فی علاجه حتى تبلغ الى مقام شاهدت الحق بالحق و یفنى عنک بشریتک و اوصافک و یکون منورا بنوره مقدسا بقدسه عن کل خاطر و عارض از تفسیر سوره کهف (تتمه جلد اول) تا آخر کتاب. در فهرست بدون نام مؤلف؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 20 ذیحجه 887ق؛ واقف: خان بابا مشار؛ کاغذ: آهار مهره حنایی، جلد: میشن خرمایی، 349گ، 25 سطر، اندازه: 18×25سم [ف: 11 - 594]