جام ناصری

تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 13811/1 آغاز: (آغاز دیباچه:) الحمد لله الذی بیده الملک و الملکوت و العز والجبروت و يبدأ الخلق ... بعد الحمد و الصلوة بر رآی آفتاب ضیای جهان آرای عدل گستر دین پرور ...، (آغاز نظم:) حمد یزدان قادر ذوالمن ×× خوشترین ابتدا بود به سخن / آنکه از یک سخن از او موجود ×× آنچه بوده است و هست وخواهد بود / عالمی محو و فانی ذاتش ×× نیست از نفی و هست از اثباتش؛ انجام: وحی را می‌شناس از رحمن ×× قول تسویل دان تو از شیطان / چون ممیز در این دو می‌نشدی ×× بومسیلم بر انبیا بزدی / بهر هر احمدی مسیلمه ایست ×× تا که دور جهان و جان باقیست خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا عطف و حاشیه گالینگور قهوه‌ای، 147گ (1پ-147ر) [ف: 37 - 360]