الجامع الصحيح

36. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2286 آغاز: کتاب النکاح بسملة. باب الترغیب فی النکاح لقوله تعالى فانکحوا اما طاب لکم من النساء. حدثنا سعید بن ابی مریم اخا محمد بن جعفر، قال اخبرنی حمید بن ابی حمید الطویل انه سمع انس بن مالک یقول: جاء ثلاثة رهط الى بیوت ازواج النبی (ص) یسألون عن عبادة النبی فلما اخبروا کأنهم تقالوها فقالوا: و این نحن من النبی (ص) قد غفرله ما تقدم من ذنبه و ما تأخر. قال احدهم: اما أنا فانی اصلى اللیل ابدا و قال آخر: انا اصوم الدهر و لا افطر. و قال آخر: انا اعتزل النساء فلا اتزوج ابدا، فجاء رسول الله (ص) الیهم فقال: انتم الذین قلتم کذا و کذا، اما و الله انی لا خشى کم الله و اتقاکم له و لکنی أصوم و افطر و اصلی و ارقد و اتزوج النساء ... باب قول النبی (ص): من استطاع الباءة فلیتزوج؛ انجام: عن ابی زرعه، عن ابی هریرة، قال قال النبی (ص): کلمتان حبیبتان الى الرحمان خفیفتان على اللسان ... آخر الربع الرابع من الجامع الصحیح المسند المحتضر من امور رسول الله ... و قد وقع الفراغ من تحریره فی غرة شهر رجب سنة ثلاث و تسعین و تسعمایة هجرية از نکاح تا باب عرش؛ خط: نسخ نزدیک به ثلث، بی‌کا، تا: غره رجب 993ق؛ مصحح؛ وقف‌نامه نسخه به دست حاج اسماعیل شهیر به کرمنجی زاده در شهر «اماسیه»؛ کاغذ: بخارایی نخودی، جلد: مقوایی تیماج قهوه‌ای، 263گ، 21 سطر (15×20/5)، اندازه: 21/5×27سم [ف: 11 - 720]