جامع شاهی (ترجمه)

1. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 361-فیروز آغاز: مقاله پنجم از کتاب جامع شاهی. بسمله. چون مراد ما در این کتاب حاصل کردن نوعهای دلیل گرفتن به شخصهای علوی بر شخصهای سفلی ... و قصد ما در این کتاب اختصار کردن هزار ها بود و اختصار کردن قرانها بود و تحویل سالها، چاره نبود در این نوع ما را از آن چه کتاب الوف بود ابومعشر را دستور و اصل سازیم و کتاب محمد بن عبدالله بن عمرا لبازیار و شرح آن را فصلها بسیار آوریم ... تا از این معنی تقدیم دلیلها کلی را کردیم در ابتداء دورها و قرانها و ز پس او بگوئیم دلیل تحویل سالها و روزها. و این است کتاب الوف. پیدا کردن قسمت اقلیمها و اختلاف احوال آن ترجمه جامع شاهی است به فارسی و کهن می‌نماید و قدر مسلم آن است که ترجمه پیش از سال 777 (تاریخ کتابت نسخه حاضر) انجام یافته است و شیوه نثر کتاب نیز کهن است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: 777ق؛ کاغذ: اصفهانی نازک، جلد: تیماج قرمز، 74ص، 25 سطر، اندازه: 25×37سم [ف: 21 - 44]