جامع الحکایات

11. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 13390 آغاز: تا نکنی جای قدم استوار ×× پای منه در طلب هیچ کار / در همه کاری که در آیی نخست ×× رخنه بیرون شدنش کن درست / بازرگان پسر به اراده آنکه نخست من روستانمش را از زبان خود به اقرار آورده؛ انجام: پسته‌ای نمک ریز و شورانگیز و لعابش شیرآلودو شکرآمیز با وجود صغرش از دانش و فضل نصیبی وافر داشت و از فهم و فراست بهره کافی ... قصه‌های کوتاهی است که علمای دربار اکبر شاه برای وی از زبان‌های هندی ترجمه کرده اند؛ خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، بی‌تا؛ با سرلوح مزدوج مذهب مرصع؛ جلد: گالینگور، سبز، 68گ، مختلف السطر، اندازه: 21×27سم [ف: 36 - 324]