جامع الأدویة

تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 1108 ط آغاز: الحمدلله ... و بعد فان الله تبارک و تعالی لما خلق نوع الانسان اعدل مزاجا من جمیع الحیوانات ... و قد جمعت کلام جمیع الحکماء و الاطباء من الاولین و الآخرین فی الاغذية و الادویة و جمیع ما یتناوله الانسان و فی طبایعها و منافعها و خواص کل واحد منها و ما وجدت شیئا الا و آتیته فی هذه المجلدة ... و جعلته مشتملة علی مقالتین ... و سمیته بجامع الأدویة؛ انجام: الذی هو منهاج لمن اراد علم الصیدنة و قانون لکیفیة عمل الأدویة من التریاقات ... و المعاجین الهاضمة للأغذية الغلیظة ... و حاوی الاغراض المعاجین بالتجربة و مرشد بایضاح المعالجات البقراطیة. انجامّه: فی احسن اوقات الزمان بلدة «تته» وقت الظهر یوم الاثنین، عشر (کذا) من رمضان، علی يد أحقر عبادالله المجیب پتائی بن الیاس غفرالله ذنوبنا و ستر عیوبنا سنة 1029تم. خط: نسخ، کا: پتائی بن الیاس، تا: 12 رمضان 1029ق، جا: پتنه هند؛ مصحح؛ تملک: میر محمد مؤمن تنکابنی مؤلف تحفه حکیم مؤمن؛ مهر: «أدرکنی یا علی» (بیضی)؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قرمز، 244گ، 25سطر، اندازه: 16×27/2سم[ف: 24/2-143]