توصيف غلیان

1. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 8908/27 آغاز: چیست غلیان دلربای تازه ای ×× لاله آتش در کلاه افتاده ای / غلیان که بود همنفس مقبل من ×× شد عیش مدام از نفس حاصل من/ بی ماجرا غلیان صافی ضمیر درین روزگار همدم خوش مشرب ایست که به آشنایی او اعتماد می‌توان نمود؛ انجام: دعیت کردار کردن به طوق اطاعتش به طوع گذاشته اند مرجع عزیز الوجودی است که خواص عوام و دانا و نادان خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج مشکی، 2ص (262-263)، سطور چلیپا (6×20)، اندازه: 9×24/5سم [ف: 29/1 - 298]