التوراة

5. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 49 آغاز: حمدی که عندلیبان قدسی زبان سدرة المنتهی فصاحت طوطیان معجز الحان فردوس اعلای بلاغت ... اما بعد چون آفتاب فرمان ... ظل سبحان و نادر دوران ... بر ارباع جهان طالع و درخشان گردید ... باین ذره خاکسار وجود شفقت و مرحمت فرمود که وارد دارالسلطنه اصفهان و علمای یهود و نصارا را با کتابهای معتبره ایشان جمع و کتب اربعه سماویه را که عبارت از تورات و زبور و انجیل و قرآن مجید باشد به لغت فارسی و الفاظ ظاهره و عبارات واضحه به همان ترتیب اصل بی زیاده و نقصان محترز از اطناب و تطویل و تفصیل نقل نماید؛ انجام: و به همه آن ترس بزرگ که کرد موسی به نظر همه اسرائیل. نسختی از این تورات در کتابخانه مسجد جامع یزد هست؛ خط: متن نسخ، ترجمه نستعلیق، بی‌کا، تا: 9 جمادی الاول 1287ق، برای فرهاد میرزا معتمدالدوله؛ محشی از عبدالجواد، با ترجمه بین السطور فارسی؛ مهر: وثوق السلطان؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: میشن سورمه‌ای، 304گ، 30 سطر، اندازه: 20/4×33/5سم [ف: 2 - 169]