توحید

22. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 193/6-طباطبائی آغاز: بسمله. الحمدلله المتوحد فی ذاته، المتفرد فی صفاته، المبدع فی مبدعاته ... بدان ارشدک الله تعالی فی الدارین که مقصد کلی و مطلب اصلی از آفرینش و ایجاد مخلوقات و موجودات؛ انجام: قلم اینجا رسید و سر بشکست ×× ناطقه جمله انکسار آمد / در این مقام است که خواجه عبدالله انصاری قدس سره می‌فرماید: به این مقام رسیدن باید نه پرسیدن، و این شراب را آشامیدن باید نه شنیدن. من عرف الله کل لسانه. رساله‌ای است در توحید و مؤلف در دیباچه می‌نویسد: شناسایی به حضرت بسیار و مراتب بیشمار لیکن حصول آن از سه طریق بیرون نیست، یا به طریق تقلید یا استدلال و یا به طریق مکاشفه. و هر سه راه را بر وجه واضح و اختصار بیان کنیم؛ بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، مثنوی ختم خواجگان در ده بیت، آغاز مثنوی: «ای که داری عزم ختم خواجگان ×× گوش سویم دار تا سازم بیان / پایان: هدیه کن این نوع ختم ارجمند ×× تو به روح خواجگان نقشبند»؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: مقوای شکری عطف تیماج مشکی، 11گ (40-50)، اندازه: 10×15سم [ف: 22 - 43]