توحید

8. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6302/4-30/182 آغاز: و اله فعالیست بمعنی مفعول از اله بمعنی عبد پس معنی اله معبود باشد وح صفت باشد واین ... موقف دویم درمباحث عقلیه؛ انجام: چنانچه این مرتبه شعور کثر نیست درمرتبه ثلاثه بعد از شعور به وحدت حقیقی ذاتی کما بدأكم تعودون منه بداواليه كل شيء تمت رساله‌ای است عرفانی در توحید با عناوین مقام که هر مقام دارای چند موقف است و هر موقف دارای چند مسلک یا مرتبه می‌باشد و در آخر رساله نیز چند نکته آورده است. بعضی از عناوین کتاب چنین است: موقف دویم (از مقام اول): در مباحث عقلیه (در توحید) در سه مسلک: 1) مسلک متکلمان، 2) مسلک حکمای مشائین، 3) مسلک عظمای حکماست که ایشان را به عرف زمان ما اشراقیان می‌گویند؛ مقام دویم در کشف بعضی حقایق شهودی در دو «موقف»: موقف اول: در بیان حقایق متعلقه به آن بدانکه توحید را سه مرتبه است: 1) توحید افعال، 2) توحید صفات، 3) توحید ذات، موقوف دوم در لطائف متعلقه به الفاظ آن بدانکه حروف را سه «مرتبه» است: 1) آن است که در نفس متکلمند، 2) آن است که در صورت صوتی کلامی بر مشعر سمع جلوه می‌کند، 3) آن است که در هیئت رقمی کتابی بر دیده اولی الایدی و الابصار ظاهر می‌شود. از اواسط موقف اول از مقام اول تا آخر کتاب؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 16گ، 19 سطر، اندازه: 12×19سم [ف: 4 - 2062]