التوحید

10. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 22448/4 آغاز: بسمله الحمدلله المتوحد بجلال الملک و الملكوت المتفرد بالجمال و الكمال ... و بعد فهذه رسالة مشتملة على تحقيق ما هو مدار الاسلام و توضیح ما هو مناط سعادة الانام جعلتها تحفة لحضرت والى لواء العدل و الانصاف ... الخاقان بن الخاقان ابو الغازی عبيدالله خان بن محمود سلطان؛ انجام: لكونها مبنية على مجرد الرمز و التوهم و هذا طور وراء طور العقل تم تألیف هذه الرساله. نام مؤلف به دست نیامد لکن پیداست که از دانایان قرن 10 بوده است او کتابش را به ابوالغازی عبیدالله خان اوزبک پسر محمود سلطان، حکمران بخارا (918-946ق) هدیه کرده است، در یک «مقدمه» و سه «موقف» و «خاتمه»: مقدمه در مباحث لغوی مربوط به کلمه توحید، موقف 1. ادله متکلمین بر توحید، موقف 2. دلائل حکماء مشاء و اشراق بر توحید واجب الوجود، موقف 3. کشف جمله‌ای از حقایق مشهود به، خاتمه در لطائف مربوط بالفاظ کلمه طیبه الله. نویسنده در این کتاب از معلم دوم ابو نصر فارابی و شیخ المتاخرین ابن سینا و حکیم الهی شیخ شهاب الدین مقتول و علامه شریف میر سید شریف و کتاب‌های شفا و اشارات و حواشی شرح حکمه العین یاد می‌کند؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 12ص، 25سطر (11×16)، اندازه: 15/5×21سم [ف: 2-656]