تقریرات الفقه و الاصول

14. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 349 آغاز: كتاب الصوم و الكلام فيه يقع فى موارد الأول فى معنى الصوم فنقول لاكلام فى أن الصوم فى اللغة بمعنى الامساك؛ انجام: و هى القول بالفورية لاستناده الى عدم الدليل على العموم و منع جريان الاستصحاب فى المقام و قد عرفت الكلام فيهما. بخش‌های پراکنده ای از تقریرات درس فقه و اصول است شامل مباحثی از کتاب صوم، تکلیف واقعی و وضعی، خلل واقعه در صلاة، خیارات و قطعه‌ای از منظومه‌ای در فقه به عربی، مقرر از استادش به عنوان «شیخنا العلامه دام ظله» نقل قول می‌نماید؛ خط: تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن 14؛ مصحح، متن خط خوردگی دارد؛ تملک: شیخ علی بن ابراهیم به سال 1343ق؛ واقف: آیت الله مرعشی نجفی، 1339؛ جلد: تیماج سرخ، 91گ، 16 سطر، اندازه: 11/5×18سم [ف: 1 - 145]