تقریرات الاصول

188. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3625/3 آغاز: اصل، اعلم ان المتجزى اما ان يودى اجتهاده الى القطع بالمسئله و اما ان يودى الى الظن بواسطه اعمال بعض المقدمات الظنيه فى الاستدلال؛ انجام: بعد ثبوت اتحاد التكليف و ظنى ان كل هذا تكلف و لا يسعنى الان المتامل ازيد من ذلك و الظاهر ما ذكرنا فتدبر. مباحثی کوتاه و استدلالی از اصول فقه با عنوان «اصل، اصل» است و ظاهراً تقریرات درسی یکی از اصولیین قرن 13ق، همچون شیخ انصاری باشد که توسط یکی از شاگردان ایشان به رشته تحریر درآمده است. مباحث رساله عبارت است از: تجزی در اجتهاد و جواز عمل متجزی به ظن خود، جواز عمل دیگران به ظن متجزی، ثبوت عبادات مکروهه و اجتماع طلب فعل و طلب ترک، دخول حرف نهی بر فعل در کلام شارع و منظور از آن، نزاع در مفهوم غایت؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج زرشکی، 6ص (16-21)، 23 سطر (9/5×16)، اندازه: 15×21سم [ف: 16 - 211]