تقریرات الاصول

80. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15168/1 آغاز: مطلب فی بیان سبک المجاز من المجاز والكلام فيه يقع في مقامين. الاول فى تصويره و بيان مهيته والثاني في بيان احكامه؛ انجام: اللهم الا ان يمكر الا رسال او يدعى اشتراط العصمة في النواب او حصول العلم من قولهم و في الجميع نظر واضح. اين كتاب، طبق یاداشتی که در عطف نسخه نوشته شده، تقریرات درس اصول شریف العلماء، محمد شریف بن حسنعلی مازندرانی (- 1246ق) می‌باشد که از سوی یکی از شاگردانش نگاشته شده است. وی، در موارد متعدد از استادش با عبارت «قال السيد الاستاد، الاستاد مد ظله العالى وزيد عمره، السيد الاستاد دام ظله، السيد الاستاد دام مجده، استادنا الشریف مد ظله» یاد کرده است. عناوین آن نیز «مطلب، فائدة، قاعدة، لامعة» و غیر آن است. از صاحب معالم، فیض کاشانی، محقق قمی (از وی با عبارت رحمه الله یاد کرده)، فاضل خراسانی، محقق خوانساری، صاحب مدارک، وحید بهبهانی، سید طباطبایی نجفی و دیگران نقل کرده است؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ محشی با نشان «منه، منه عفی عنه، منه سلمه الله، مهدی، مهدی زید عمره، مهدی دام عزه، مهدی دام مجده، مهدی 12»؛ نام آخوند ملا حسن یزدی در حاشیه برگ 70 آمده؛ کاغذ: فرنگی، 154گ (2-15)، 23-24 سطر، اندازه: 12×20سم [ف: 38 - 509]