تقریرات الاصول

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1219/2-طباطبائی شامل مباحث: الف- مباحث حقیقت و مجاز و مشترک و غیره آغاز: «بسمله اصل قد ينقسم اللفظ باعتبار المعنى الموضوع له الى المتحد المعنى و المتکثر»، ب- بخش دیگری از مباحث حقیقت و مجاز که در این نسخه تقریرات جدا شده است با این عنوان: «المقام الثاني في علائم الحقيقه و المجاز عند الشک فی المراد مع العلم بالوضع» در ذیل این بخش تقریرات نوشته که در تاریخ 1281 انجام یافته و در 1305 کتابت شده و سپس بقیه مباحث مشترک این گونه آغاز می‌گردد: «اصل اختلفوا فی جواز استعمال لفظ المشترک فی اکثر من معنی» بقیه بخش استعمال لفظ در اکثر از یک معنی در ص 410 پایان یافته و بخش بعد مفاهیم است که در ص 413 این گونه آغاز می‌شود: «بسمله ... القول في المفاهيم و قبل الخوض ينبغى التعرض لحدی المفهوم و المنطوق» در پایان بخش مفهوم (ص 450) چنین آمده: «هذا خلاصة الكلام في المقام الاول من المقامات الموضوعه للمفاهيم و سنختمه بذکر ... تداخل الاسباب ... و له الحمد»، آغاز بخش تداخل اسباب: «فائدة قد عنون جماعة من المتاخرين ... ان الاصل في الاسباب هل هو التداخل»، بخش بعد (ص 466) «مسئله دلاله النهى على فساد المنهى عنه» پس از آن بخش موجود مره و تکرار است. «قاعدة اختلفوا فی ان صيغة الامر هل هي للمرة او التكرار» آخرین بخش موجود مقدمه واجب است: آغاز: «بسمله اصل اختلفوا فی وجوب مقدمة الواجب ...» این بخش ناتمام است؛ خط: نسخ خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 246گ (41ر-286ر)، اندازه: 13×21سم [ف: 23 - 779]