تفسیر سوره یوسف

2. تبریز؛ ملی تبریز؛ شماره نسخه: 3559/9 آغاز: هو الشمس قدراً و الملوک کواکب ×× هو البحر جوداً و الکرام جداول / و ان قلت لی ان للبحار سواحل ×× فلیس لهذا البحر فی الجود ساحل. بسم الله الرحمن الرحیم.الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی حبیبه صاحب الخلق العظیم و علی آله و اصحابه الثابتین علی صراط المستقیم و بعد قال الله تبارک و تعالی لقد کان فی یوسف و اخوته آیات للسائلین. محرر این سطور الداعی المدعو بصدر الشریعه تجاوز الله عن سیاته میگوید که حکم شریفه واجبه است که هر کسی از قصه یوسف و برادران بقدر فهم خود حظی بر گیرد؛ انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کا: ظاهرا خود مصنف؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی 5/21×5/16، 13گ، 15سطر، [ف: 2 - 744]