تفسير سورة الفاتحة

11. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 96/3 آغاز: فاتحة الكتاب مكية، عن ابن عباس و قتاده، و مدنية، عن مجاهد، و قيل نزلت مرة بمكة و مرة بالمدينة. اسماؤها؛ انجام: فغضب الله عليه و لعنه، و اعد له الخزى المقيم و العذاب الاليم، اوشك فى واضح الدليل فضل عن سواء السبيل، فقال: صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم و لا الضالين. به جنبه‌های ادبی بیشتر پرداخته و گاهی روایت نیز می‌آورد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 21گ (82پ-102ر)، 18 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 1 - 119]