تفسير سورة الفاتحة

9. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1481 آغاز: پس از تسمیه: فاتحة الكتاب مكية على الصحيح و كونها مكيه و مدنية بط و مدنية من هفوات مجاهد و لانها افضل السور اتفاقا و هو جايز و انكان الكل كلام الله؛ انجام: و من طريق آخر هذ الخبر انفسه الا انه قال كانما قرا القران و عن جابر يا جابر الا اعلمك افضل سورة انزله الله تعالى فى كتابه فعلمه الله و قال شفاء من كل داء الالسام و الله اعلم بالصواب و اليه المرجع و الماب آمین تفسیری است شارح جهات عربیت و حاوی نکات حکمی، کاتب دیباچه را ننوشته. از کتاب استفاده می‌شود که مفسر از افاضل قرن 10 به بعد است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ 23گ، 20 سطر، اندازه: 16×28سم [ف: 4 - 422]