تفسیر سورآبادی

5. تهران؛ موزه ملی؛ شماره نسخه: 3500 جلد اول؛ خط: ثلث و نسخ، کا: محمد بن عیسی بن محمد علی نیشابوری لیثی، تا: 8 ربیع الاول 584ق؛ در هر صفحه 6 یا 7 سطر آیات قرآن، 25 سطر ترجمه و تفسیر، مجدول، مذهب، نشانه‌های حزب و جزو و پایان آیه‌ها با دایره‌هایی زرین و لاجوردی تذهیب و ترصیع شده‌اند؛ مهر: کتابخانه شیخ الاسلام احمد جام؛ این قرآن و تفسیر را محمد بن عیسی بن محمد علی نیشابوری لیی در چهار جلد (ربع) و به نام و برای مطالعه غیاث الدین محمد بن سام غوری (یکی از سلاطین سلسله آل شیست در ولایت غور افغانستان) در چهار ربع (جلد) ساخته و متن قرآن را در آن نوشته و گزیده‌ای از تفسیر سورآبادی را که نزدیک به صد سال پیش از خودش ساخته شده بود در آن آورده و پنج سال در آن رنج برده و در روز دوشنبه 8 ربیع الثانی 584 در سن شصت و اند سالگی خود آن را به پایان برده است وی در پایان مجلد چهارم می‌گوید که اعداد و قرآت را از تفسیر ابن مهران و تفسیر را از ابن عباس و اخبار را از تفسیر واحدی گرفته‌ام و هیچ از تفسیر سورآبادی و تفسیرش یاد نمی‌کند اگر چه نسخه به نام تفسیر ابوبکر عتیق نیشابوری سورآبادی است. سرانجام این قرآن و تفسیر را شیخ الاسلام ابوالفتح (قطب الدین) محمد بن شمس الدین مطهر بن احمد بن ابی الحسن نامقی جامی بر مشهد و آستانه شیخ الاسلام ابونصر احمد بن ابی الحسن بن احمد بن محمد نامقی جامی ژنده پیل (441-536) که در معدآباد پایین در جام نیشابور است در نیمه رجب 654 وقف نموده است. این وقف نامه در آغاز مجلدات چهارگانه به خط ابوالفضل محمود بن حاکم اوحد بن ابی القاسم بوزجانی جامی دیده می‌شود و در انتها این قرآن و تفسیر در سال 1316 خورشیدی از تربت جام به موزه ایران باستان انتقال یافته است؛ کاغذ: بخارائی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 474ص، اندازه: 29/5×39سم [ف: 24] و [نشریه: 2 - 201]