تفسیر ابن عباس

7. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3797/2 آغاز: بسمله، كان ابن عباس جالسا بفناء الكعبه قد اكتنف الناس يسالونه عن تفسير القرآن فقال نافع بن الارزق لنجده؛ انجام: قال ليكتبسوا اما سمعت قول لبيد: و انى لآآت ما اوتيت و اننى لما اقترفت نفسى على الراهب. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی الوان، جلد: تیماج تریاکی روشن، 17گ (9-25پ)، 16 و 20 سطر حمایلی (7×13)، اندازه: 10/5×16/5سم [ف: 16 - 454]