تفسیر الائمة لهداية الامة

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9112 آغاز: سورة القصص. فصل فی خواصها. الصدوق فی باب ثواب من قرأ الطواسین الثلث من کتاب ثواب الاعمال مرسلاً؛ انجام: سورة الاحزاب ... ای پیغمبر بپرهیز از خدای و پیروی مکن کافران از سوره قصص تا پایان سوره سجده و یک صفحه از آغاز سوره احزاب (بخش‌های نوشته شده از سوره احزاب را خط زده‌اند)؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ مصحح؛ یادداشتی به خط میرزا عبدالله افندی اصفهانی که نوشته: «هذا المجلد من القصص الى آخر حم سجدة» (نوشته او امضا ندارد اما کاملاً شبیه دستخط او در دیگر نسخه‌های این تفسیر است)، یادداشت محمد ابراهیم بن زین العابدین نصیری طوسی به خط رقاع زیبا با مهر او: «علی بس است ظهیر محمد ابراهیم 1087» (مستطیل)، وی نسخه را استکتاب کرده بوده است، با این عبارت: «هو. استکتبته راجیا من الله تعالى توفیق فهمه و درک معضلاته و انا العبد الاقل محمد ابراهیم بن زین العابدین النصیری الطوسی عفى عنهما بالنبی و الوصی»؛ تملک: محمد ابراهیم قزوینی با مهر او «تلک حجتنا اتیناها ابراهیم» (مستطیل)؛ مهر: «یا امام حسن» (مستطیل)، کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج سرخ، 245گ، 28 سطر (15×28)، اندازه: 23/8×37/2سم [ف: 2/29 - 770]