تفسیر

57. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15691 آغاز: شکمهای خود مگر آتش، ذکر شکمها تأکیدست در خوردن ... و لا تکلمهم الله یوماالقیامة و سخن نگوید حق تعالی با ایشان روزه رستخیز سخنی که در ضمن آن نفعی و راحتی باشد، و لایزکیهم؛ انجام: فاستمتعتم بخلاقکم پس شما نیز تمتع گرفتید بنصیب خویش از آرزوهای فانی ... ألم یأتهم آیا نیامد بدیشان یعینی بمنافقان که بلذت دنیا از تفاسیر مختصر اهل سنت که بیشتر به ترجمه آیات پرداخته و توضیحات اندک افزوده است، و گاهی از امام ثعلبی مطلب دارد. به ندرت اشعاری را نیز به فارسی شاهد مثال آورده است. از نجم الدین دایه نقل می‌کند؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: چرم قهوه‌ای، 238گ، 18 سطر، اندازه: 15/2×18/4سم [ف: 43 - 243]