تفسیر

41. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 9222 آغاز: خدا روزی دا به و شما را پس از عدم اسباب معیشت در بلاد غربت اندیشه مکنید؛ انجام: و گفته‌اند که درین سوره دلیل است بر آن که ضرر لاحق می‌شود از جن و انس به مردمان و ایشان قادرند به رسانیدن ضرر و الا نمی‌فرمود حق عز شأنه به استعاذه از شیطان و ایضا دال است بر آنکه استعاذه دفع می‌کند ضرر را والا نمی فرمود به آن و اعوذ بالله عروج است از خلق به حق و از ممکن به واجب فنعوذ بربنا و ملکنا و الهنا من شر الوسواس الخناس من الجنة و الناس. [مذیل است به وصایای ائمه معصومین علیهم السلام در 24 صفحه] از جهت سبک نگارش با «تبیان سلیمانی» نوشته میرزا محمد مشهدی طوسی یکی از علمای قرن دوازدهم هـ.ق. بسیار مشابهت و مماثلت دارد. شیوه مؤلف چنین است که: در آغاز به شأن نزول، فضیلت سوره و أسماء آن اشاره می‌نماید آنگاه بخشی از آیه را ذکر نموده سپس به ترجمه و شرح آن می‌پردازد. وی در ذیل آیات احکام، مباحث فقهی و در آیات دیگر رخدادهای تاریخی را نیز از نظر دور نداشته است، موجودی از آیه 60 سوره عنکبوت تا پایان سوره ناس است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: اواخر رجب 1080ق؛ افتادگی: آغاز؛ واقف: عباسعلی انوشیروانی، مرداد 1342؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: میشن عنابی، 525گ، 17 سطر، اندازه: 22×25/5سم [ف: 22 - 174]