تفسیر

21. اصفهان؛ عمومی اصفهان (فرهنگ سابق)؛ شماره نسخه: 11761 آغاز: بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله رب العالمين، مقولی قولو اینجا مضمر است یعنی بگوئید پرستش و ستایش مر خدایرا که آفریدگان جهانیان است و پروردگار ایشان ... الرحمن الرحيم، مهربان بر همه بندگان و مطعیان و عاصیان یگانه روزی دهنده در این جهان و در آن جهان؛ انجام: و لقد مننا علیک مرة اخرى، بدرستیکه ما منت نهادیم بر تو بار دیگر یعنی منتهای ما بر تو بسیار است خیرا (1) آن منت که آن همه خواستهای تو بدادیم اذ اوحينا الى امک ما یوحی یاد کن. از سوره حمد تا قسمتی از سوره طه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ افتادگی: انجام؛ محشی با امضاهای «نوری» و «زاهدی» و غیره؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج سیاه، 778ص، 21 سطر (10×22)، اندازه: 17×28سم [ف: 1 - 76]