التفسير

114. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12226 آغاز: سوى الله تعالى و قيل الجن و الانس و قيل ... من له عقل و تمييز و قيل اصناف الخلق لان كل صنف عالم الرحمن اسم خاص لله؛ انجام: هل ادلكم الآية فدفعوه الى امه فرضع ففرحوا بذلك قيل بينما ذات. تفسير شيعى، از تفسير سوره حمد تا قسمتى از سوره قصص. تفسيرى است مختصر و مزجى كه اغلب به توضيح لغوى آيات اكتفا كرده است. مؤلف فقط بعضى از آيات شريفه را شرح و توضيح داده و از آوردن ساير آيات خوددارى نموده است. او همچنين از نقل آراى مفسرين اجتناب كرده و در اندك مواردى با لفظ «قيل» اقوالى را نقل مى‌كند. در تفسير آيه «يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك ...» از سوره مائده چنين آمده: «نزلت فى حجة الوداع بغدير خم فى طريق مكة بالنص على على بن ابيطالب عليه السلام بامرة المؤمنين بعد الرسول ... فقال عند ذلك من كنت مولاه فعلى مولاه و من كنت نبيه فعلى امامه ... ثم امر ان ينصب لعلى خيمة و يسلم عليه بامرة المؤمنين فاول من دخل عليه عمر بن خطاب و ابوبكر فقال له بخ بخ لك يا اميرالمؤمنين اصبحت مولاى و مولى كل مؤمن و مؤمنة ...». از اين جا معلوم مى‌شود كه مفسر از شيعيان اماميه بوده است. اين تفسير غير از تفسير «الوجيز» مى باشد؛ خط: نسخ، بی‌كا، بی‌تا؛ افتادگى: آغاز و انجام؛ جلد: تيماج مشكى، 80گ، 19سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 35 – 219]