التفسير

89. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: 213/1 آغاز: بسمله سورة البقره الم الحروف المعجمة المفتح بها السور الكريمة المروى عن ائمتنا عليهم السلام انها من المتشابهات التي استأثر الله عزوجل يعلمها بعلمه؛ انجام: ثم توفى كل نفس ما كسبت ... و فى الاية دلالة على فساد قول المجبرة ان الله لوعذب اوليائه لم يكن ذلك منه ظلما لانه بين انه لولم يوفها ما كسبت لكان ظلماً از اول تا آخر. تعدادی از آیات شریفه قرآن کریم از سوره بقره و آل عمران انتخاب و توضیحاتی درباره آنها داده شده است. اکثر آیات شریفه از آیات الاحکام هستند. در تفسیر آیات به روایات استناد می‌کند و غالباً برای آیات اسم خاص نهاده مانند آیة الرفث، آیة الحج، آیة التهلكة، آیة المحيض، آیة النهی ... مؤلف از مجمع البیان نقل می‌کند؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 14؛ جلد: مقوای آبی، عطف پارچه قرمز، 55گ (1ر-55پ)، 15 سطر، اندازه: 19/5×15/5سم [ف مخ: 1 - 135]