التفسير

67. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 606 آغاز: سورة المريم (وصالی شده). امال ابوعمرو الهاء. لن اللغات اسماء التهجى بات له. و ابن عامر و حمزة الياء. و ابوبكر كليهما، و نافع بين و عاصم، و ابن کثیر يظهرون دال الهجاء عن؛ انجام: من الجنة و الناس، بيان للواسواس ... فان نسیان حق الله يعم الثقلين. عن النبی ص قرائة المعوذين فكانما قراة الكتب التي انزله الله تعالى. تم. تفسیری است کوتاه و ادبی، با ذکر قرائت آن به روایت قراء سبعة، از نظر کمیت در حدود «مواهب علیه»ی کاشفی؛ خط: نستعلیق روشن، بی‌کا، تا: قرن 12؛ برگ‌های آغاز نقل از کشاف و شرح المفتاح دارد؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوایی تیماج زیتونی، 245گ، 25 سطر (10/5×19)، اندازه: 19/5×30/5سم [ف: 2 - 53]