تعریف بهار

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8908/10 آغاز: باز این چه جوانی و جمال است جهان را ×× وین عیش که نو گشت زمین را و زمان را. سبحان الله زهی فرخنده سالی ژرف و خجسته بهاری شگرف موسمی چنین فیروز و فصلی بوستان افروز شاهدی رعنا و عروسی زیبا نسیمی عطر بیز؛ انجام: و گلهای امانی و امالش را همواره در بغل و کنار باد و یرحم الله عبدا قال آمینا. الهی تا جهان را آب و رنگ است ×× فلک را دور و گیتی را درنگ است / مسلم بر تو بادا پادشاهی ×× مسیر کام دل چندان که خواهی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج مشکی با ترنج با مهر صحاف درون ترنج: «الهی بحق نبی و ولی / نظر کن سوی محمد علی 1171»، 15ص (68-82)، سطور چلیپا (6×20)، اندازه: 9×24/5سم [ف: 29/1 - 295]