تزویج اولاد آدم علیه السلام

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 419/7 کر آغاز: در باب تزویج، در میان عوام شهرت دارد که فرزند بطنی اولاد آدم علیه السلام که مؤنث بوده بفرزند بطنی که مذکر بوده تزویج می کرده اند و این خلاف است و موافق مخالفین است، زیرا در شریعت هیچ پیغمبر نکاح محارم جایز نبوده و مذهب حق آنست که در کتاب من لایحضره الفقیه؛ انجام: پس حق تعالی در کلام خود فرموده که (یا ایها الناس اتقوا ربكم الذى خلقكم كم نفس واحدة و خلق منها أزواجاً و بث منها رجالاً كثيراً و نساءاً) تمام شد خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ قلم خوردگیهایی در متن دیده می شود که به نظر می رسد، نسخه اصل به خط مؤلف می باشد، در انجام دو عریضه به زبان عربی، یکی به نام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و دیگری به نام حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام، به خط دیگری، در ذیل آن نوشته شده است: «كتبه الفقير فتحعلی ابن محمد تقی از ناظران التماس دعا دارم. این نوشتم تا بماند یادگار ×× من بمیرم خط بماند روزگار»، در انجام دو غزل زیبا به ترکی آذری از محمد بن سلیمان بغدادی متخلص به فضولی (- 963ق) آمده است با مطلع های: بنی جاندان او صاندردی جفادن یار او صانمز می ×× نچون قلمز منکا درمان منی بیمار صانمزمی / ای گوزاول نرگس خونخواره نگاه ایتمه داخی ×× روزگارم غم عشقیله سیاه ایتمه داخی؛ کاغذ: فرنگی نخودی آهار مهره، 2گ (120ر-121ر)، 19 سطر، اندازه: 10×16سم [ف: 40/2 - 77]