ترجمان اللغة

8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10907 آغاز: فصل الشين. الشبدع بدال مهمله بر وزن زبرج کژدم است و زبان را نیز شبدع می‌گویند به واسطه آن که گزنده است و شبدع کار بزرگ و سخت است و فتحه داده می‌شود دال او و جمع شبادع بر وزن دراهم است. الشبع بفتح اول و شبع بر وزن عنب به معنی سیری؛ انجام: ضال از درخت سدر آن است که خاشاک دارد واحد آن ضاله ... یا این که مه تیرهاست و ذات الضال جایگاهی است. تمام شد فصل ضاد و می‌آید فصل طاء ان شاءالله تعالی که الطبل به فتح اول خط: نسخ، کا: محمد بن محمد محسن، تا: قرن 13؛ مجدول؛ جلد: تیماج مشکی، 266گ، 27 سطر (14×24)، اندازه: 20×31سم [ف: 20 - 487]