تراجم الاعاجم

4. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1456 آغاز و انجام: برابر؛ قال مصنف الکتاب فرغت من جمع هذا المختصر بحمدالله و جمیل صنعه و المنصف اذا تأمله وجده صغیرالحجم کبیرالغنم جمع الایجاز و الاعجاز وانت اذ نظرت فیه حققت الحدیث المروی عنه صلی الله علیه و سلم زویت لی الارض فاریت مشارقها و مغاربها و سیبلغ ملک امتی مازوی لی منها فانه زوی فیه مشارق اسور و مغاربها و سیبلغ نسخته مشارق البلاد و مغاربها و اما الذی ذکرت فیه من میزاللغات للقایل فعن حورج (کذا) و ما عداها من العبرانیة و السریانیة فعن کعب الاحبار رحمهم الله و ایانا انه سیدنا و مولانا و حسبنا و کفانا. خط: نسخ تحریری، کا: شکرالله شریف بهابادی، تا: شعبان 964ق؛ پشت نسخه نوشته‌اند: «کتاب ترجمان القرآن تألیف مولانا حافظ الدین و سماه تراجم الاعاجم فی تفسیر لغات القرآن»؛ واقف: حکیم الملک امیرجبرئیل حسینی، 1037ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: پارچه‌ای، 56گ، مختلف السطر، اندازه: 10/8×18/3سم [ف: 13-20]