تذکره شعرا

37. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 857 آغاز و انجام: برابر؛ خدم بتألیف و تحریر هذه التذکره اقل عبادالله دولتشاه بن علاءالدوله الغازی اصلح الله شانه فی 15 شوال سنه اثنین و تسعین و ثمانمائه اللهم اغفر لمؤلفه و القاریه و لسامعه الحمدلله علی الاختتام و الصلوه و السلام علی محمد خیر الانام و آله العلام. (در پایان نسخه قطعه شعری از کاتب مشاهده می‌شود که تاریخ کتابت و خصوصیات آن را سروده است). شکر خدا که از مدد بخت کارساز ×× این نسخه شد تمام چو حسن جمال یار / روز دوشنبه از مه شعبان شده دو روز ×× سالی که بود عشر همانا کم از هزار / در ملک وان بمدت یک اربعین نوشت ×× بیچاره نستی پریشان خاکسار / ز اندیشه سفر متردد تمام کرد ×× از بهر مصطفی جلبی معدن وقار / آن حاتمی که از اثر همتش نماند ×× رسم حساب و قاعده محنت شمار / تا هست سبزه زار فلک را بقادلش ×× خرم بود ز خواندن او چون گل از بهار خط: نستعلیق، کا: نستی، تا: 990ق، جا: شهروان، این نسخه را شخصی که تخلص وی نستی بوده در مدت چهل روز در شهروان جهت مصطفی جلبی کتابت کرده؛ به سال 1297 هجری قمری از ورثه طهماسب میرزا مؤید الدوله خریداری شده و به کتابخانه مبارکه موزه حضرت شهریاری داخل شده است؛ مجدول، یک سرلوح مزدوج کنگره ای مذهب؛ کاغذ: ترکی، جلد: مقوای روکش چرم گل ماشی رنگ، 545ص، 17 سطر، اندازه: 17×26سم [ف: 7-257]