تذکرة الاولیاء

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 269 آغاز: حجة الاسلام محمد بن محمد الغزالی الطوسی، یکی از اکابر مشایخ می گوید در خلسه دیدم عرصه ایست بسیار گشاده مردم بسیار ایستاده اند در دست هریک کتابی است مجلد و همه پیش شخصی درآمدند؛ انجام: گفتم آه همه عمر مرا باین در حوالت می‌کردند که خدای تعالی دهاد و اکنون می‌گویید چه آوردی گفت راست می‌گوید از وی باز شوید این رساله که کتاب تذکرة الاولیائی است در آن شرح حال صوفیان بزرگ آمده و در این شرح‌حال‌نویسی به‌جای تاریخ ولادت و مرگ و حوادث ایام حیات بیشتر تکیه بر حال و مقام و گفتار آنان شده و خیلی به تذکرة الاولیاء عطار و نفحات الانس جامی شبیه است البته با حذف آن جمله‌پردازی‌ها و مجاملات آنها. ظاهراً این نسخه منتخب فصلی از کتاب اصلی است. صوفیان که ترجمه حال آنها در اینجا آمده است از این قرارند: محمد بن محمد الغزالی، محی الدین، عبدالقادر الجیلی، شیخ سیف الدین عبدالوهاب، شیخ بقاء بن بطور، ذنون (شاید ذوالنون باشد)، مصری، ابواسود مکی، ابو سعید خراز، ابوعقال مغربی، ممشاد دینوری، ابوعلی رودباری، ابوالخیر التینانی الاقطع، قصنیب البان الموصلی، محمد بن القائد، ابو مسعود بن شبلی، سیدی احمد بن ابی الحسن الرفاعی، شیخ موسی سدرانی، شیخ ابوالحسن المغربی، شیخ اوحدالدین کرمانی، ابو حامد الزنجی الاسود، ابوبکر الطرطوسی، ابوبکر سوسی، شیخ عبدالله تینانی، شیخ روزبهان، ابوالعباس القصاب العاملی، لقمان سرخسی، معشوق طوسی، شیخ ابو عبدالله بابویه، ابوالحسن الفراقی، شیخ فریدالدین عطار، امیر خسرو دهلوی، محمد بن خالد آجری، فتح بن علی الموصلی، فتح بن شنجرف مروزی، شیخ نجم الدین کبری، امرء اصفهانیه و عراقيه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13، جا: تهران؛ کاغذ: فرنگی فستقی، جلد: تیماج قرمز، 23گ، 14 سطر (11×20)، اندازه: 17×26/5سم [ف: 1-264]